Bölüm 3

Koşuyorum, heryer çok karanlık ve önümü bile göremiyorum. Heryer siyah bölgelerle kaplı ve koşuyorum. Koşabildiğim kadar hızlı koşuyorum. Üzerine bastığım topaklanmış toprak ve Üzerine basılmaktan yere yatmış çimler gittikçe yüksekleşiyor, koşamıyordum.Ayapımı bir taşa çarptığımda tam çığlık atacaktımki.... Yatağımda doğrulduğumda Vera ve İklim karşımda telaşla bana bakıyordu "Lidya! İyi misin? Bembeyaz olmuşsun! " Vera'yq bakıp ne olduğunu anlamaya çalıştım. Nefes alırken kalbim hızla atıyordu. "Konserden sonra arabada uyuyakaldın. Bizde seni uyandıramadık. Daha iyi misin?" Vera'ya bakıp kafamı aşağı yukarı salladıktan sonra içinde olduğum kıyafetlere bakıyordum. Siyah yazılı pembe bir tişört, beyaz mini bir etek ve uzun kurdeleli çoraplar giyiyordum. Tabii ya, bunlar konserde giydiklerimdi. "Giyinip kendine gel, biz seni rahat bırakalım. Daha sonra yemek yemeye gel! "İklime bakıp başımla onayladım. Onlar odadan çıktığında birkaç saniye boyunca odaya baktım. İki yanımdada birer yatak karşımda aynalı makyaj masası ve yanında büyük bir giysi dolabı. Aynaya baktığımda makyajımın silinmiş olduğunu gördüm. Çok yorgun görünüyorsun. Sarı saçlarım darmadağın olmuştu. Kalkıp dolabı açtım ve çikolata desenli siyah pijamalarımı çıkarıp üstüme geçirdim. Saçlarımı tarayıp salonla birleşik mutlaka gitmek için kapıyı açtım. Yemek yapan Alev'i gördüğümde yüzüm güldü. O her zaman ev işlerini kendisi yapardı. O en büyüğümüzdü ve fazlasıyla samimi biriydi. Odaya girip yemek masasının başındaki sandalyeye oturdum. "Uyurken çok tepindin ama makyajını çıkarmayı başardım." İklim rencide eder gibi bir suratla bana baktı ve söylendi "Çıkarmana gerek yoktu ki" "Unutma, bir kız için en önemli şey temiz ve sağlıklı bir cilttir. O şekilde uyumana izin veremezdim!"Hepimiz biraz kıkırdaştıktan sonra Alev önlerimize bir tabak bamya koydu. "Yine mi şu sebzeler! " Alev İklim'e cevap verdi. "Evet yine bamya! Şirketin güzel yemekler yememize izin vermediğini biliyorsunuz kızlar. Bunu yemeliyiz. " İklim gözlerini devirip yemeye başladı. Herkes yemeğini yerken ben çoktan bitirmiştim bile. Gerçekten çok acıkmış olmalıyım. Telefonum titrediğinde yan sandalyeden onu aldım ve şifremi girip mesajlara baktım. Batuhan yazmıştı. O şirkette çalışan ve grubumuzun menejeri. Her zaman grubumuzun etkinlikleri ile o ilgilenirdi. Ona karşı saygı ifadesi kullanmıyoruz çünkü aynı yaşlarda ve gayet samimi arkadaşlarız. Kendiside istemiyor zaten.