Merhaba sevgili okur, Bu yazdığım ikinci hikaye ve hayalini kurduğum yazarlık için attığım ikinci adım.
Küçüklüğümde kitap okumaktan nefret eden bir çocuktum. İlkokulda okumam gereken kitapları okumuyor, okuyormuş gibi yapıyordum. Bir akşam yine annem kitap okumak için başımda beklerken bana "Bu kadar istemiyorsan kendi kitabını yazmayı deneyebilirsin" demişti. O gün sürekli ne yazacağım hakkında düşündüm ve önüme boş bir defter alıp aklıma ne gelirse yazmıştım. O hikayeyi kimseye okutmadım, göstermedim.Daha sonra okuma alışkanlığını kazandım.
Bazen gerçekten öylesine bilgisayarın karşısına geçip birşeyler yazıyorum. Telefonumun notlar kısmı hikayelerle dolu. Hayalini kuruyorum, gerçekleştirmek için yola çıktım. Hayalim için elimden geleni yapacağım. Daha yolun çok başındayım ama bir şekilde bitireceğim.
Yazdıkça rahatlıyorum. İçimi döküyorum. Aslında benim için önemli bir aktivite. Okurken veya yazarken zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorum sanırım bunu gerçekten seviyorum. Sizde asla hayalinizdeki şeyden vazgeçmeyin, hayalimiz değişse bile vazgeçmeyin sonuçta hangimiz hayatı boyunca bir hayal kurup onun için çalışır ki?
Son olarak arkadaşlarıma ve beni destekleyen diğer herkese teşekkür ederim. Hepimiz iyiki varsınız. Ve siz, benim gibi okumaktan veya yazmaktan keyif alanlar;Kitabımı okumaya geldiğiniz için teşekkür ederim! O zaman sizi ilk satırlarla baş başa bırakıyorum..
