Medya
Antimatter: Legions
Buraya başladığınız tarihleri yazabilirsiniz. Keyifli okumalar.
Ölüm, yaşamın bitmesi demektir. Ben bunu 12 yaşımdayken öğrendim. Bakın böyle ölmeyi ben istemedim. Ben buna zorlandım. Yaşamaya çalıştım sadece çalıştım. Nefes almak yaşamak değilmiş bunu geç öğrendim. Ne ben bir çaba gösterdim ne de başkası benim yaşamam için bir çaba gösterdi. Gerçi neden göstersinler ki? Karşılarında yok oluyorken her zaman ikinci planda ben için neden çabalasınlar.
İsterdim ki 70 yaşlarımda her duygunun en güzelini dibine kadar yaşayıp tamamen huzur dolu şekilde gözlerimi kapamak. Fakat cümlenin başında kullandığım gibi 'isterdim' sadece bu. İsteklerimiz bazen sadece istek olarak kalır ve şu an tüm isteklerimin aksine bir binanın en üst katındayım. Demirlere oturmuş ve İstanbul'un kırmızı rengiyle baş başayım. Sonunda tüm cesaretimi toplayıp, gözlerimi kapattım sessizliğin bana her zaman iyi geldiğini bilirdim.
Yıllarca hor görülmüş, her türlü hakarete uğrayan bu bedenim bu kez de ölüm ile tanışacaktı. Fakat korku? Korkunun keskin kan kokusunu iliklerime kadar hissedemedim şu ana dek. Şimdi ölüm gelmeden ben ona gitmeliydim. Hiç beklemediğim bir anda olmalı bu. Ben ondan değil o benden korkmalı aslında. Bakalım hangimizin tadı kalacak damağımızda?
Cemre ben. Ailem (!) tarafından başka bir aileye para karşılığı satılan bir kız çocuğuyum ben. Hayat bana zorluklarını sunarken 15 yaşındaydım sadece 15. Beni, büyütüp yetiştiren ailemi trafik kazasında kaybedeli tam 10 yıl oldu. Küçüktüm çok küçüktüm. Kendi ayaklarımın üzerinde durmak için elimden geleni yaptım, başardım da aslında. Şu an kendi büromda avukatlık yapıyorum.
Ama sanırım her şey buraya kadarmış. Bazı kavuşmalar mahşere kalırmış. Ölümü bekleyemezdim. Bunu kendi irademle yapıp bizim için kendi hayatını yok eden biricik sevgilimin yanına gitmeliydim. Ve Fatih... Onu sevmek nasıl bir duyguydu biliyor musunuz? Aşık olduğunuz kişinin gözlerine uzun uzun bakmak gibi, sayısız insan içinde onunla gözgöze gelmek gibi. Şimdi ise siz bir kitap ben bir aşk bitireceğim içimde. Ölüm zaten gelecekti ama ben sabırsızım. Şimdi ise kendi hayatıma ve karnımdaki 2 haftalık çocuğuma veda etmek üzereyim. Hoşçakalın, ben kalamadım...
Merhaba arkadaşlar. Bu yazdığım ikinci kurgum. İlk bölümün kısa olması sizi yanıltmasın sadece tanıtım kısmı böyle. Umarım kurgumu beğenirsiniz. Bu bölüm 50 okunma olduğunda ikinci bölümü atacağım. Kendinize iyi bakın.