Son gecemiz muazzam olmalıydı. Onun asla unutamayacağı, sıcak, derin bir gece olmalıydı.
1 GÜN SONRA
~Börte~
O beni terk etti sanarken içime doğan gece olacaktı bu gece. Gece beni 217 numaralı odaya çağırmıştı. Herkesin uyuduğunda emin olduktan sonra tuvalete gittim. Tuvalette 3. Kabinde havalandırma vardı. Onu açabilirdim ama tek başıma yapamam Moya' yı uyandırmam lazımdı. "Moya, Moya, " diye kulağına fısıldadım. Moya uyanmıştı. "Moya benim bu gece çıkmam lazım. Tan beni çağırıyor. Havalandırmadan kaçıcam. Yardım et. " dedim . Moya ayaklarından beni kavrayıp havaya kaldırdı ve havalandırmaya girdim.
123, 212, heh 217. İçeri girdim. Her yer kırmızı mumlarla kapalıydı, bir sürü kalpli balon. Yerlerde gül yaprakları ile beni sevdiğini yazan bir not . Romantik bir yemek ve melodi vardi. Elimden tuttu ,masaya çağırdı. Yemeğimizi yiyorduk, hindimden bir isırık aldığımda içinde bir şey olduğunu fark ettim. Bu bir yüzüktü. Diz çöktü "Börte hayatımın en anlamlı , en fazla sevgili ve özel yanı sendin. Senin varlığın güneşi anımsatıyor . Karanlığı aydınlatan bir güç ... Hemen olacağını bilsemde. Börte , benimle evlenir misin?" dedi. Kalbim deliye dönmüştü. "Sonsuzluğa uzanana kadar benim ve senin en değerli yıllarımın olmasını tekif ediyorsun sana asla hayır diyemem. Evet!"