Birgün ece evden çıkmış sevgilisinden yeni ayrılmış üzgün bir şekilde iskeleye çıkmış.iskeleye gidene kadar üzgünmüş ama iskelede hayatının aşkıyla karşılaşacağını bilmiyor.ece iskeleye gitmiş.bir bank bulup oturmuş. Yanına bir erkek oturmuş.kız irkilmiş.ama erkekte kızı farketmemiş.
Ece:sen körmüsün tek oturuyorum ve seni tanımıyorum neden yanıma oturdun korkuttun beni.
Erkek:ya pardon fark etmemişim biraz kafam dalgın kusura bakma bu arada benn EFE.
ece:memnun oldum bende ece böyle tanışmayı beklemiyordum.
Efe:bende
Ece:sorun olmazsa birşey sorabilirmiyim?
Efe:tabi.
Ece:neden dalgınsın? Üzgün görünüyorsun
Efe:uzun bi ilişkim vardiya ama artık yok ayrıldık.
Ece:şansa bak bende sevgilimden ayrıldım.
Der ve efenin telefonu çalar. Telefondaki efenin babası ve efeyi eve çağrıyordur. Efe eceye birşey söylemeden ecenin yanından kalkar ve gider.ece arkasından bağırır ama Efe cevap vermez. Ecede evine gider.