Hiç birşey olmamış gibi pidemi yemeye devam ettim, pide bitince kutusunu çöpe attım. Şu sıralar okumayı çok sevdiğim bir kitap var "YERE YAKIN YILDIZLARA UZAK" kitabı okumak için masama geçtim ve şarkı açtım, şöyle diyordu şarkıda.
"ötesimi var yalnızlığı yanlız seninle aldattım kıskandı yıldızlar aşka inmayanları seni anlattım karardı ay bırakın beni kendim giderim alıştım artık yalnızlığa bildiğin gibi değilim sildiğin gibiyim hâla"
Sonra yatağıma geçip uzun uzun düşündüm annemi babamı düşündüm. Ölümlerini düşündüm. O sırada uyuya kalmışım. Sabah oldu iş yerine gittim bu olayı çok merak ettiğim için potronumdan izin aldım ve o eve gittim.
Eve yaklaştığım sıralarda o evin kapısından çıkan adamı gördüm belki oydu belkide o değil. Hemen ağacın arkasına saklandım ve adımı izlemeye devam ettim.