Öğle arasının bitmesine çok az kalmıştı ki birisi koridorda bağırdı. "Lina! Lina! Acele et."
Bizim sınıftna bir kızın beni çağırmasıyla o tarafa doğru ilerledim. Neredeyse bütün okul kendi dolabının önündeydi. Ben de kendi dolabımın önünde durdum. Dolabımın içinden siyah ve kırmızı renkte bir mektup çıktı. Bana seslenen kıza döndüm. "Ne bu?" Bakışlarım diğerlerine döndü. Hepsinde aynı mektup vardı.
Koridorda sessizlik hakimdi.
Bütün öğrencilerin dolabında aynı mektup. Açmaya cesaret eden ilk kişi çığlığı bastı. Bütün koridor korku ile ona bakıyordu şimdi. Mektubun içinden çıkan kağıt ellerinden düştü. Merakla açan birkaç kişinin daha çığlığı koridoru inletiyordu.
Ben de mektubu açtım.
Oyun bir arkadaşının ölümü ile başladı.
•Oyundan sadece mektup alanların haberi olacak.
•Okuldan çıkan herkes ölecek.
•İpuçlarını takip ederek senin için önemli olanı kurtarabileceksin.
•Bir başkası veya sen bir başkasına ipucunu bulmasına yardım edersen öleceksin.
•Her gün bir ipucu, bir cinayet.
•Bulamazsan şifreyi öleceksin.
Bakalım kim, nerede ölmüş?
Unutma, sen ölürsen; değer verdiğin o şey de ölecek.
Kağıdın yanında kanla yazılmış bir harf vardı: L.
