Catherina artık 14 yaşında 8. Sınıf öğrencisiydi.Felix onun hala en yakın arkadaşıydı.
O gün Catherina yeniden uyandı, üzerini değiştirip aşağı indi. Amber ile kahvaltı yapmaya başladı.
Felix ile aralar nasıl? Diye sordu Amber sırıtarak.
İyi. Diyerek geçiştirdi.
Saate baktı. 8.45'ti. Geç kalmamak için hızlıca yedi-az daha boğuluyordu-ve çantasını sırtlayıp arabaya koştu.
Felix?! Onun ne işi vardı burada? Neden gelmişti ki? Diye düşündü Catherina.
Bugün seni ben alıcam!
N-nasıl yani ne ile gideceğiz?
Felix sağ tarafa kaydı ve arkasında 2 kişilik çok tatlı bir bisiklet göründü.
Ta taaaa!
B-bu çok güzel Felix!
Senin kadar değil.
Çok kızarmıştı Catherina. Bu bir iltifat mıydı? Ama o daha konuşamadan arkadan Amber çıktı.
Oooo Felix hoşgeldin aç mısın? Seni de götüreyim mi okula?
Yok yok aç değilim teşekkürler. Ayrıca ben yani sakıncası yoksa Catherina ile birlikte okula gideceğim.
Amber başta şaşırdı ama sonra bunun iyi bir fikir olduğunu düşünüdü.
E hadi o zaman binin çocuklar geç kalmayın!
Catherina arkaya Felix ise öne geçti. Catherina bisiklet sürmeyi biliyordu. Babası Cedric ona öğretmişti.
Amber la vedalaşıp sürmeye başladılar. Süren konuşuyor, konuşurken etrafa bakıyorlardı. Okula vardılar ve bisikletten indiler. Sınıfa girince tabiiki kimse onlara bakmıyordu.
Yan yana oturdular ve derse başladılar.
...
Son derstelerdi. Felix çok gergin görünüyordu. Catherina "Felix iyi misin?" diye sordu. Felix ise "İyiyim Cath." dedi.
Ders ortalarında Felix Catherina'nın masasına bir kağıt fırlattı. Catherina hevesle açtı ve görünce şok oldu. Kağıtta yazanlar şunlardı:
Catherina yaklaşık 2 yıldır arkadaşız. Ben bunu bozmak istiyorum. Sevgilim olur musun?
Catherina ciddi anlamda donup kaldı. Felix ona yan gözlerle bakıyordu ama Catherina buna inanamıyordu. Tam o sırada öğretmen ona bir soruya cevap vermesini istedi.
Catherina yerinden zıpladı. Sonra soruya odaklandı. Aklı hala kağıttaydı ama soruyu yapması gerekiyordu. Odaklandı. Odaklandı.
43! dedi aniden.
Doğru Catherina.
Catherina rahatlamıştı ve hemen kağıda baktı. Kalemini aldı ve kağıda doğrulttu. "Drinnnnnnnnnnnnnnnn" eve gitme ziliydi bu. Hemen kağıda "Evet" yazdı. Felix'di masasına attı.
Bakmadan çantasını topladı ve Felix'e baktı. Felix gülüyordu. Catherina onun elinden tutup hemen aşağı götürdü. Tam bisiklete biniyorlardı ki. Catherina onu gördü. Sakalsız sıska ve orta boylu adam.
Onu tanıyordu sanki bir yerden çıkaracaktı ama! Bir anda kafasına dank etti. O adam anne ve babasını öldüren adamdı. Evet bundan emindi çünkü o gün o adamın simasını görmüştü.
Cath! Cath! CATH!!
Ha? Dedi Catherina Felix'e bakıp.
İyi misin?
E-e-evet iyiyim.
Catherina o adamı kaçıramazdı çünkü yemin etmişti.
Ne yapacağını bilmiyordu. Yanında bıçak veya silah yoktu. Sadece çantasında bir makas vardı.
Hemen adamın yanına koştu.
E merhaba!
Sen de kimsin?
Ben... Catherina ona gerçek ismini söyleyemezdi.
Ben Gemma. Ya siz?
Sanane ayrıca ne istiyorsun benden?
Sadece biraz şuraya gelir misiniz? Catherina onu kimsenin görmediği bir yere çekti. Çantasındaki makası hızla çıkardı ve
Ahhh!
Catherina adamın göğsüne saplamıştı. Çok korkuyordu artık bir katildi. Hemen uzaklaşması gerekiyordu makastaki parmak izlerini silip hızla Felix'in yanına gitti.
Cath! Neredesin!? O adam kimdi?
Sadece adamı birine benzettim ama değilmiş sonra hızlıca koştu adam hiçbir şey anlamadım.
Catherina'nın kalbi sanki yerinden çıkacaktı. Hemen bisiklete atladı. Felix'e gelmesini söyledi ve birlikte eve doğru sürdüler.
Catherina eve gelince Amber'a sarıldı ve odasına çıktı. Şok geçiriyordu sanki. Boş bir defter çıkardı ve başlığa "EBEVEYN KURBANLARI" yazdı. İlk yere o adamın ismini yazacaktı ama bilmiyordu ki.
Sonra haberlere çıkarsa diye defterini kapatıp aşağı indi. Amber'ın güzel yemeklerinden yiyip odasına çıktı tekrardan üzerini değiştirdi. Uyumaya çalıştı ama olmuyordu.
Telefonunu açtı son dakika haberlerine bakmaya başladı. O adamı bekliyordu. Yoktu. Aşağı kaydırdı, kaydırdı, kaydırdı ve İşte!
Adamın okul yanında ölü bulunduğu yazıyordu hemen videoyu izlemeye başladı. Adamın adının Benjamin Abel olduğunu gördü.
Hemen telefonunu kapatıp defterini açtı kalemiyle ilk satıra Benjamin Abel yazdı ve defteri kapadı. Artık rahat bir uyku çekebilirdi.
Ailesinin bir katilini öldürmüştü geriye sadece 6 tane kalmıştı....
