2.Bölüm
Hayatta acımasızlar vardır,hayatta iyiler vardır,ve hayatta sevilmemiş,se-
çilmişi insanlar vardır.Ben kötü değil-
dim ben iyi değildim ben sevilmiş de-
ğildim,ben insanlar tarafından seçil-
miş kişiydim.Her girdiğim ortamda
seçilen kişiydim.
İnsanlar acımasız,insanlar burda ol-
mamalıydı,beni seçen insanlar bu
dünyada olmamalıydı.Ben hiç birşeyi
haketmemiştim,ancak bu olanlara ses
çıkarmamıştım.ben suçluydum ancak onların suçu kanındaydı..
Bay Lwen bana anlamaz gözlerle bak-
maya devam ederken ben olayları ye-
ni yeni toparlıyordum.Orman...Orman
...Orman...ses kulaklarımda uğulda-
maya,yankılanmaya başladığında elle-
rimi hızla kulakları götürdüm,kulakla-
rıma bastırdım.Ses gittikçe arttığında
artık çığlık atıyordum.Orman katillerin sevdiği yerlerdi.Benim katil'im orman-
ları değil, insan kanı severleri.
Bay Lwen ne olduğu onlamıyordu.Hız-
la ayağa kalkı ve tek bir hışınla oda-
dan çıktı.Ve koridorda bağırmaya baş-
ladı. Odaya üç kadın hemşire geldiğin-
de ikisi beni sakin tutmaya çalışıyordu
öbürü ise elinde bir iğne tutuyordu.
Gözlerim kararmaya başladığında ba-
na ne yaptıklarını bilmiyordum,ve son-
rası karanlık...
👣🗡️☠️
Bulanık gözlerim açılmaya başladığın-
da odam kapkaranlıktı.Sadece odayı
aydınlatan Dolunay'ın parlaklığı ışık gibiydi.Dolunya bakarak zorlukla
gülümsedim.Yüzümde,ayaklarımda,
kollarımda,vücudumda ve saç kökler-
imde acılar vardı.Acıdan dolayı yüzü-
mü buruşturdum.Yavaş üzerimdeki
beyaz örtüyü tek seferde üzerimden
çektim.Canım yanıyordu ama aldırış etmemeye çalışıyordum.Örtüyü üzerimden çektiğimde sağ bacağımın
kırık olduğunu gördüm.Herşeyi hatır-
ladıkça gözlerim devamlı doluyordu.
Vücudumu döndürüp,sol bacağımla
yataktan çıkmayı başarmıştım.Kırık
bacağım ile ayağa kalkmaya çalıştım.
Kırık ayağım ile yataktan çıktığımda
yavaş adımlarla yatağımın karşısın-
daki masaya yürüdüm.Lacivert okul çantam oradaydı.Çantamın yanına geldiğimde orta gözü açtım ve defterlerim arasından telefonumu cıkarttım sadece ekranı biraz çizimişti onun dışında birşey yoktu.Telefonu-
mun açma tuşuna bastım ve bekleme
ye başladım.
Kafam sol tarafa yere kaydı.Orada beyaz olması gereken ayakkabılarım-
ın önünde hafif kırmızılık vardı.Gözle-
rimi kaçırdım ve karşımdaki televiz-
yona kaldırdım.Siyah ekranda yüzüm
belli oluyordu.İyi göremediğim.Tele-
fonumun açılmasını bekledim.ekran
parladığında ilk olarak fotoğraf kısmına girdim ve yüzüme baktım. Sol
gözüm şişmiş,morarmış ve belli yerle-
rinde kanlar vardı.Bütün yüzüm şişti,
morarıktı ve çiziklerle kaplıydı.Gözle-
Rum tekrardan dolmaya başladığında
gözlerimj kapattım,ve göz yaşlarımın akmaması için uzun süre gözlerimi
açmadım.Telefonum titremeye başladığında gözlerimi açtım.Arayan
Lexi'ydi.Lexi sınıfının karşı sınıfından-
dı ve malesaf benim gibi birini seviyor
du.Arayanın o olduğunu gördüğümde
Yüzümü buruşturdum.
"Alo naber Berry.Beni hatırladın değil
mi? Ben Lexi"Keşke hiç hatirlamasay-
dım."İyiyim"dedim ancak sesim pek
iyi çıkmamıştı."Berry sesin pek iyi gelmiyor bir sorun mu var?yoksa has-
ta mısın?"
Kahretsin!!
Kahretsin bu çocuk herşeyi çok çabuk an-
lıyordu.Elim ayağım birbirine girmeye baş
ladığında.Bir cevap arıyordum."Yo-yoo
iyiyim ben sana öyle gelmiştir"dedim. Bu
sever sesim daha iyi çıkmıştı."Yok yok sesin iyi gelmiyor sen konum at ben geli-
yım oraya."dedi Lexi.
Hay Anan Lexi!
Diyerek geçirdim içimden.Sonunda hayat bir kere bana gülmüştü."Neyse Berryciğim Telefonum meşgul sonra gene konuşuruz" dedi ve kapattı. Sonunda diyerek içimden geçirdim.Şimdi daha stresli bir zamandı, yavaş adımlarla yatağıme ilerledim ve oturdum.Yaklaşık
beş yıldır konuşmadığım ikizimi arıyacak-
tım.Ondan yardım istiyecektim.Tek tanıdı-
ğım aile üyesiydi ikizim.Ondan yardım istesem zarar gelmezdi.İkizim adlı kullanıcıya basarak telefonu kulağıma koydum.Çaldı...Bir daha çaldı....ve birer daha çaldı..... Telefonu açmayacağını an-
dığımda kulağımdan çektim. Tam kapatıcak iken "Alo"sesi duyuldu.Telefonu
hızla kulağıma koyduğumda."Kimsin"sesi geldi.İkizim beni hatırlamıyor muydu?ne
Diyeceğimi kafamda toparladım ve konuşmaya başladım.
-Alo?.Dedi ikizim
-Alo?
-Kimsin?
-Benim Beta ikizin Berry.
-Selam ikiz ama şuan kapatmam lazım önemli işlerim v-!
-Hastanedeyim Beta! ölüyordum.Dedim ve ağlamaya başladım."Ne oldu?kim seni öldürmeye çalıştı?Neden buna izin verdin?"ardı ardına bir sürü soru soruyordu,ancak ben sadece ağlıyordu.
İkizim bir daha konustuğunda sesim kesilmişti."Oraya geliyorum!"dedi kızğın bir sesle ve ben daha cevap vermeden telefonu kapattı..
BEĞENMEYİ VE BOL BOL YORUM YAPMAYİ UNUTMAYİN!
SİZİ SEVİYORUMM