Esyalarimi topluyodum. Yeni eve yerlesicektim. Hemde tek basima. Erkek kardesim Choi-seo jun'dan yardim alarak bavulumu kapattim. Kapinin esigine gelince duraksadim. Benim icin evden ayrilmak cok zordu. Ozelliklede erkek kardesimden... Yillardik hep beraberdik, hic ayrilmadik. Fakat yapmak zorundaydim. Gitmeden once kac gun bunu dusunerek sabahladim hic hatirlamiyorum. Dusuncelerimden arinip herkese teker teker sarilmaya basladim. Once anneme sonra ise kardesime. Kardesim bana o kadar siki sarildi ki nerdeyse nefes alamayactim. Onlara el sallayip taksiye bindim. Taksi biraz gidince taksiciyi durdurup taksiden indim. Babami ziyaret etmeden gidemezdim tabiki. Mezarlikta tektim.
Babam ben 12 yasindayken olmustu. Benim yuzumden hemde... Yani eskiden oyle dusunuyodum. O gun babamla kavgaliydik konsere gitmeme izin vermiyordu.
"NIYE KONSERE GIDEMIYORUM! YETER ARTIK BENIM ISTEDIGIM SEYLERI HIC ONEMSEMIYOSUN! BIKTIM ARTIK SENDEN,ANNEMDEN YETER YA!!!" "BENLE DUZGUN KONUS CHOI-IN HA!" "EN SEVDIGIM GRUP GELIYOR AMA GIDEMIYORUM. NEDEN? ALLAH ALLAH NEDEN ACABA?!" "IN HA YETER! konu kapandi sen o konsere gitmiyorsun SIMDI ODANA GIT CEZALISIN! AKSAM YEMEGI FALANDA YOK SANA!" "SENDEN NEFRET EDIYORUM! KESKE AMA KESKE OLSEN"
babam o an duraksadi ve bana bakti gozlerinin. Gozlerinin doldugunu gormustum. Ama umrsamadan odama gittim ve sinirden babamla olan tum fotograflarimizi teker teker yirtmaya basladim. Babamda sesin nerden geldigini merak edip odama girince ise hareket bile edemedi. Sadece durdu ve yerde yirtik bir sekilde duran fotograflarimiza bakti. Konusamadi bile. Agzini acti fakat bir sey bile soyleyemedi... Gozlerinden durmaksizin yas geldigini gormustum. Fakat sonra alarmi caldi ve babam gozlerinde yaslarla is bulusmasi icin yola cikti. 10 dk sonra bir arama geldi.
"Alo?" "Merhaba siz Choi- In ha misiniz?" "Evet bir sikinti mi var?" "Ben hastaneden ariyorum. Babaniz cok kotu durumda acil gelmeniz lazim" "NE! He-Hemen geliyorum"
Hastaneye gittigimde annem ve erkek kardesimide oradaydi. 1.30 saat fln sonra doktor cikmisti. Anneme bakti ve ona sakinlestirici vermemiz gerektigini soyledi. Anneme sakinlestirici verdikten sonra bize aci haberi verdi. Babam olmustu. Biz araba kazasindan diye biliyorduk. Megersem bizi uzmemek icin oyle demisler...Eskiden hep kendimi sucluyodum. Tâki 14 yasina kadar
14 yasindayken pedim bitmisti. Bu yuzden annemin odasinda ped ariyodum. O sirada bir kutu buldum. Ped belki icindedir diye dusunup actim. Fakat icinden otopsi raporu cikmisti. Raporun kime ait oldugunu anlamaya calisirken ustunde bir isim gormustum. Suan yaninda oturdugum mezarin ustunde yazan ismi. Raporu biraz incelecikten sonra babamin olumunun araba kazasi degil, cinayet oldugunu anlamistim... Babam tam 12 yerinden bicaklanmisti. O gunden beriyse intikam atesiyle yanip tutusuyordum
Babamla biraz sohbet ettikten sonra taksiye geri bindim. Evin onune gelince taksiciye tesekkur edip parasini verdikten sonra taksiden indim. Iste eve gelmistim. Ev yanindakilere gore kucuk kaliyodu. Zaten buyuk bir sey istememistim. Evin onundeki adami gorunce heralde ev sahibi bu diyerekten yanina gittim.
"Merhaba! Bu evin sahibi siz misiniz?" "Ah, evet siz Choi-In ha olmalisiniz. Gelin evi gezdiriyim"
Ben evden cok adama bakmistim ama. Adamda tam benim tipimdi. Kivircik kumral sac, kahverengi goz, hafif kemikli yuz. Offff. Ben nasil yasiyacam bu adamla. Adam tas gibi TASS. Yunan tanrisi massallah. Nazar deymesin. En son adam benim odamida gosterince tanistik. Adi Kim-Ji ho'ymus saat gec oldugu icin direkt odama gidip uyudum.
