"Sizin umurunuzda olmayan her şeyi size anlatmak istiyorum anne, baba. Bu mektubumu da yakacağınızı biliyorum. Ama bana kitap okumayı dahi yasaklatacak kadar çok okuduğumu düşündüğünüz kitapların bana nasıl hissettirdiğini bilin istiyorum...
Kitaplara sığındım, evet. Ama size biraz da neden sığındığımı ve nasıl hissettirdiğini anlatmak istiyorum.
Kitap okumak benim için sayfalarda geziye çıkmak gibiydi. Yazarın hayal gücünde yolculuğa çıkmak gibi, kelimelerle dans etmek gibi, hayalleri izlemek gibi...
Hani müziğin notalarını hayali olarak havada uçuştuğunu düşünürüz ya... Onun gibi...
Yazar aslında bir müzisyen...
Kemanına hissettiklerine göre vurgu yapıyor ve biz okurlarda o hislerin notalarında sonsuz bir döngü içinde dansa kalkıyoruz...
Yazar aslında kemanın telleri ve hayat ona nasıl muamele uygularsa, bize de öyle yansıyor...
Ve bizler, biz okurlar. Yazarların belki asla olmayan oyun arkadaşları, belki asla olmayan dert ortakları, belki birlikte hayal kurduğu insan belki de yaşama sevinçleriyiz...
Kitaplar farklı bir evren, yazarlar farklı gezegenleri...
Kitapların olmadığı bir evren, karadeliktir. Yazarlar gelir ve o evreni iyileştirir... "