Her zaman ki gibi yine sabah kalmış bugün acaba ne olacak diye uyandım. Merdivenlerden aşağıya indiğimde annem ile babamın kavgasını gördüm. Babam ve anneme ne için kavga ediyorsunuz yine dediğimde bana Bağırarak "SENİN BU ANNE DEDİĞİN İNSAN SENİN ANNEN DEĞİL !" nasıl yani o benim annem değil . " SEN EVLATLIKSIN BU DURUMDA BİZİM KIZIMIZDA DEĞİLSİN ACABA HANGİ PİSLİĞİN KIZISIN !" Anne babamın söyledikleri doğru mu ? " EVET DOĞRU SEN EVLATLIKSIN ŞİMDİ ÇIK BU EVDEN DEFOL GİT" A-ama anne "ÇIK DEDİM SANA BİR DAHA BU EVE ADIMINI BİLE ATMA SOKAKTA NE BOK YİYECEĞİN UMURUMDA BİLE DEĞİL,"
Az önce duyduklarımın şokuyla ağlamaya başladım gitmektedir itiraz ettim. "GİTMİYOR MUSUN YOKSA BİZ Mİ SENİ GÖNDERELİM" "İSTEMİYORUM GİTMEK İSTEMİYORUM BABA LÜTFEN HEM BAK SEN BENİ SEVERDİN NEDEN ŞİMDİ BÖYLE YAPIYORSUN " "İĞRENİYORUM SENDEN TAMAM MI İĞRENİYORUM YA EVDEN GİDERSİN YADA İŞİ ŞİDDETLE HALLEDERİZ" babamın söyledikleriyle ağlamam dahada çok şiddetlendi ne olursa olsun evden gitmemeye razıydım yine itiraz ettim keşke etmeseydim üstüme gelip var güçleriyle vurmaya başlayınca gitmeyi kabul ettim doktora gidip pansuman yaptırmam gerekliydi ama kimliğim dahi eğin içindeydi o şoğuk sokakta incecik pijama ile kalmak bile bana zor gelmişti şimdi sokakta nasıl tek başıma duracaktım bizim kaldığımız sokakta her türlü bela var ne eksik ki zaten hava kararmaya başladı üstüne yağmurda yağınca koşup kaydırağı altına girdim en azından bu şekilde az da olsa yağmurdan korunabilirdim bedenim yavaş yavaş titremeye başladı o kadar çok soğumuştu ki hava artık dayanılmaz bir haldeydim ıslaktım bedenimden yaralar olduğunca canımı yakıyordu soğuk rüzgar bedenimin dahada çok titremesine sağlıyordu en sonunda vücudum bu duruma dayanamayıp bayılmışım gözlerimi açtığımda sıcak bir ortamdaydım üstelik pijamalarımda değişmişti kimin değiştirdiğini merak etmiştim aynı zamandada burasının neresi olduğunuda bir anda odanın kapısı açıldı biraz korkmuştum odaya giren adam uzun boylu siyah saçlı dizine kadar gelen bir ceketi vardı bana doğru yaklaştı yüzünü daha net gördüm burnunda yara izi vardı gözüde hafif morarmıştı bu durum beni biraz germişti yatağın yanındaki sandalyeye oturarak " İyi misiniz ?" Dedi bende sesim titreyerek "b-ben iyiyim ama burası neresi ? Ve neden buradayım ?" O adam ise " İyi olmana sevindim üstelik burası bir apartman seni bu soğuk havada dışarıda yaralı ve baygın bir şekilde buldum" deyince gözlerim doldu tekrar sabahı hatırladım "Noldu neden şimdi gözlerin doldu yanlış bir şey mi dedim " "hayır yanlış bir şey demediniz sadece biraz üzüldüm " "peki neden üzüldün seni üzecek kıracak bir harekette bulunmadım istersen bana anlatabilirsin inan ki seni anlarım " "Ben o parka gitmeden önce evlatlık olduğumu öğrendim ailem beni evden kovdu itiraz edince üstüme gelip bana vurarak kovdular bende evden ayrılmak zorunda kaldım ancak hiç bir eşyamı yok ve kimsesizim " bunları dedikten sonra dayanamayıp gözyaşlarımı tutamadım ağlamamak için direniyorum ama olmuyordu gözyaşlarım akıp duruyordu o adam ise bana sarılıp "seni anlıyorum bunları söylemeni isteyip seni üzdüğüm için özür dilerim hem artık kimsesiz değilsin ben varım benimle yaşayabilirsin ben sana bakabilirim " dedi şaşırdım neden bilmiyorum ama ona daha sıkı sarıldım kafamı onun göğsüne yaslayıp dahada çok ağladım sanki bunu yapınca rahatlamıştım ayrıca sevinmiştim bir kaç dksonra ağlamam durdu onunla göz göze geldiğimde gerçekten bana şefkatle baktığını gördüm sonra bana sakinleşmek için şu getireceğini söyledi bende " gitme korkuyorum beni yalnız bırakma " dedim o ise " Neyden korkuyorsun seni asla bırakmayacağım " " ben şimşek sesinden karanlıktan korkuyorum " "Tamam gitmeyeceğim ama şimdi beni bırakırsan yemek yapmam gerek acıkmış olman gerek öyle değil mi ?" Kafamla onaylarcasına aşağı yukarı salladım ama onunla gelmek istediğimi söyledim oda "Tamam hadi gel dedi " onu takip ettim nedense burası gereğinden fazla büyüktü bana apartman demişti ama sanki koca bir saray gibiydi bana sandalyeye oturmamış söyledi oturdum onu izlemeye başladım bu adamın bana bir yerden tanıdık geldiğini ama nerden tanıdığımı bilmiyordum ona sormaya çekindim derin düşüncelere dalmıştım bana seslendiği dahi duymamışım en son bana hafif bir şekilde Bağırarak seslendiğinde düşüncelerimi bir kenara bırakıp ona baktım bana yemeğin hazır olduğunu ve yememi söyledi bende yemeye başladım yemek yerken bana ismimi sordu " ismim Y/N" dedim bende ona ismimi sordum "benim ismim jungkook tanıştığıma memnun oldum " sonra onu tanıdım bu o ünlü olan bir mafyaydı gözlerim büyüdü "noldu ? Şaşırdın biraz " emin olmak için " S-sen mafya misin? " bana gülerek cevap verdi "evet ilk defamı bir mafyanın evindesin ?" Ben her zaman mafyalardan korkmuş biriydim travmadı eskiden annem ve babam sandığım kişilere saldırı açmışlardı o günden beri travmamdı bir anda ayağa kalktım ve gitmem gerektiğini söyledim sesim çok titriyordu aynı şekildede bacaklarım ellerim yanıma gelmeye başladı bana "Neden korkuyorsun ben sana bir şey yapmam" dedi bende panikle çıkış kapısının nerede olduğunu gitmem gerektiğini söyledim o ise " ama bak beni sinirlendiriyorsun hem bu havada nereye gidebilirsin ki bırak bu gece burada kal sabah seni kendi ellerimle bırakacağım " diyince sesimi hafif yükselterek " Hayır hayır istemiyorum lütfen beni şu anda dışarı bırak ben kendime bakarım " dedim o da aynı şekilde bana sesini yükseltti " Hadi ama itiraz etme hem sen hyujin'in kızı değil misin ? " S-SEN ONLARI NERDEN TANIYORSUN ! "
"BANA SESİNİ YÜKSELTME ÜSTELİK O BENİM BİR DÜŞMANIM BANA KUMAR BORCUNU ÖDEMEDİ O YÜZDEN ONLARA SAVAŞ AÇTIK ONLARI VE SENİ TANIMAMAK ELDE DEĞİL SEN BENİM DÜŞMANIMIN KIZISIN VE BU YÜZDEN SENİ ASLA BIRAKMAYACAĞIM ELİMDE KOSKACA SEN VARSIN ÜSTELİK SANA ZARARDA VERMEYECEĞİM ÇÜNKÜ SENİ SEVİYORUM BENDEN KORKMANADA GEREK YOK ÇÜNKÜ BEN SENİ KORURUM NE OLURSA OLSUN ÜSTELİK MAFYALAR BİRİNİ SEVERSE MAFYALAR O KİŞİYİ KORUR SENİ 3 YILDIR SEVİYORUM VE BUNU TÜM MAFYALARDA BİLİYOR !!!!! " bu duyduklarını seni büyük bir çöküşe uğramıştı artık ayakta bile duramıyorsun dizlerinin üstüne düşüp duygularını kontrol edememiştim yerden kalkmaya gücün yoktu ben bir mafyaya sarılıp ağlamıştım hemde korktuğun halde
BU ÖLÜM BİRAZ UZUN OLDU UMARIM BU HİYAYE TUTAR SİZLERİ SEVİYORUM BİR DAHAKİ BÖLÜMDE GÖRÜŞÜRÜZ GENÇLER