Ben sadece bir insanım.Varlığı işe yaramayan ve değer verilmeyen bir insanım .Neyse artık dışarı çıkmalıyım bunları düşünmeyelim.
Busabah dışarı çıktım ve en yakın arkadaşım nisa ile buluştum birlikte otobüse binip okula gittik yol boyunca onun söylediği her şeye güldüm çünkü mutsuz olamazdım mutsuzluğumu nedenini açıklamaktansa mutlu görünmek çok daha iyi.
Okula geldik ve herzamanki gibi okulun popülerleri beni eziklemeye geliyorlardı onlardan nefret ediyorum ve o okulda sadece bana savaşıyorlar aileme bu durumu anlatamıyorum ve bu çok sinir bozucu
-hey sen yine inek gibi okula gelip ders çalışacaksın ve bu zaman kaybı onun yerine çöpçüler falan yap en azından para kazanır ailene katkıda bulunurken
--neden bana bunları söylüyorsun ayrıca neden okulda sedece ben zorbalanıyorum adıl ezik olan sizsiniz demek isterdimama sadece "sizi kızdıracak birşeymi yaptım yaptıysam özür dilerim "diyebildim
-sen senin varlığın bu beni kızdırmayın yeterli.Neyse hadi ne yapıyorsan yap bugün senle uğraşamam
Sınıfa gittim oturdum ve bütün gün sadece dersi dinledim ardından eve gittim odama çekildim Bi ara çıkıp yemek yedim ve odama döndüm biraz müzik dinledim ve ardından uyudum bu günümüde böyle bitirdim