İnsanlığımı yitirirken

``...Ben hâlâ, ölmeyi bile becerememiş utanmaz, aptal bir hayaletten, `yaşayan bir cesetten' başka bir şey değildim.'' Yirminci.yüzyıl japon edebiyatının önde gelen yazarlarından, hemen önce tamamladığı, Japonya'nın en çok okunan romanlarından İnsanlığımı Yitiriken` de topluma dahil olmayı beceremeyen, her şeyi eline yüzüne bulaştıran, çevresindeki herkesi hayal kırıklığına uğratmaya mahkûm bir ötekinin acıklı hikâyesini anlatıyor. Dazai`nin yaşamıyla çokça paralellik taşıyan romanda, kendini çocukluğundan beri bir başarısızlık abidesi olarak gören, aristokrat bir ailenin oğlu Oba Yozo hem evde hem okulda büründüğü "soytarı" rolüyle var olmaya çalışır. Bir itiraf niteliğindeki üç bölümden oluşan hatıratında alkolizmle, geyşalarla, sonuçsuz kalan intiharlarla dolu "utanç" yüklü yaşamının günahını çıkarır. İnsanlığımı Yitirirken ,OsamuDazai' nin uzun yıllara yayılan edebi intahar mektubunun son bölümü.