İmkansızaşk

Sıcak bir yaz günüydü ve hava 38° dereceye yakındı. Selim bu sıcağa dayanamadan okuldan çıkar çıkmaz koşarak eve gitti. Selim eve girip eşofman takımını giydikten sonra bir konuşmaya kulak misafiri olarak üzücü bir haber aldı. Aldığı duyumlara göre babasının işleri dolayısıyla taşınmak zorunda kalıyolarmış. Herşeyi toparlayıp yola çıkarak Selim'in hayatında değişiklikler söz konusu olmaya başlamıştı bile. Selim'in için bir heyecan sarmıştı acaba bu jeyin heyecanıydı.Selim taşınmış olduğu yerin neresi olduğunu hala bilmiyordu. Uyandığında kendini eski mahallesinde olduğunu gördüğünde selim heyacanda ne yapacağını bilemedi. Eve çıkarılacak eşyalarını taşıyıp düzene koymuşlardı. Selim için artık yeni bir düzen ve yeni arkadaşlıklar edinme vakti gelmişti. Selim'in eski arkadaşlarının ve daha iyi dostlukların olduğu eski mahallesine gelmişti. Taşındıktan epey bi zaman geçti aradan , selim mahalleden bir kızı görüyo ve kızı görür görmez ona aşık oluyo. Selim bu kızla güzel bir muhabbet ederek onunla oyunlar oynamaya ve onu daha iyi tanımaya çalışıyo. Selimle araları o kadar iyimiş ki ailesi bile ona sahip çıkmasını ona göz kulak olmasını söylüyolarmış. Günlerden yine bi gün Selim'in artık bu kıza sevdiğini söylemesi gerektiğini ve ona olan sevgisini göstermesi gerektiğini söylemektedir. Ama bizim selim utangaç olduğundan dolayı kıza sevdiğini söyliyemeyip, kıza bir mektup yazmaya karar verir. Mektubu yazdıktan sonra kapının alt sürgüsünden yollayarak bırakmış. Selim'in düşünmedigi bir şey vardı dayısı'nın mektubun farkına varıp Selim'i bulup selime güzel bir ders vericeginin farkında değildi bizim selim. Selim bu olaydan sonra fazla dışarı çıkamamış. Ortalığın sakinleşmesini beklemiş bi süre. Bu olaylardan sonra Selim'in hayatında olumsuz yönde etkileyen birçok şey olmuş. Ve bununla kalmamış üstüne bir üzücü haber daha almış. Selim Kızın bu mahalleden taşındığını haberini duymuştu. Bu haber selim derinden etkilemiş ve çok üzmüştü. Ne yapacağını bilemiyordu. Çok şey düşünmüştü ama kafi kızın taşınacağı gün gelmişdi bile. Eşyalar toparlanmış bir şekilde arabaya istif edilmiş ve artık veda vakti gelmişti. Zorda olsa herkesle vedalaşıp araca binmişlerdi. Birşey vardı bu veda Selim'in hayatında yaşadığı ilk vedası değildi. Aracın arkasında baka kalan selime sadece bir tek şey kalmıştı o da sevgisini ve içinde yaşamaktı. Bu vedalar sadece selim için miydi? Hayır tabiki de vedalar vedalaşmalar herkes içindi. Kimse istemezdi sevdiği insanın elinden kayıp başka bir yere gitmek istemesini. Ama hayatta budur ya gerçek vedalar , gerçek sevenler içindir. Bu olayın üzerinden baya bı zaman geçtikten sonra Selim'in sevdiği kız mahalleye gelmiştir. Bunu gören Selim'in içine gömdüğü sevgisi tekrardan filizlenmiş midir?