Sabah kalktıklarında hiç bir şeye anlam veremiyorlardı
:Selin- Henry nerede?
:Kerem- Emir gel Henry'ye bakalım
:Emir- Gelmem ki bana ne
:Kerem- Korkak tavuk
Kerem odadan çıkar ve sığınağın içerisinde Henry'yi aramaya başlar kimseyi görememişti, odaya geri gidecekken alt kat ilgisini çekti ve alt kata indi.
:Kerem- Orada birisi var mı?
:Henry- Evlat buradayım yardım et!
:Kerem- Orada ne işin var?
:Henry- Bir kitap alacaktım raf üzerime devrildi
Kerem Henry'ye çıkması için yardım eder ve gözüne bir kitap takılır tam kitaba bakacakken Henry elinden alır
:Henry- Aradığım kitabı bulmuşsun teşekkürler
:Kerem- R-Rica ederim
:Henry- üst kata çık ben birazdan geleceğim
Kerem üst kata arkadaşlarının yanına hızlı adımlarla gider
:Selin- Ne oldu?
:Kerem- gittiğimde kitaplık üzerine düşmüştü ve ona yardım ettim
:Emir- Ama çok geç geldin
:Kerem- Ve... gözüme bir kitap takıldı, diğer kitaplar gibi değildi çok farklıydı ve kapağının üzerinde sadece "İmkansız" yazdığını görebildim, bir şey daha yazıyordu ama Henry elimden aldı ve onun aradığı kitap olduğunu söyledi
:Emir- Kitabı merak ettim sen öyle anlatınca
:Selin- Bende merak ettim
Konuşurlarken Henry odaya girer
:Emir- Emmi şimdi sen dün bizi buraya getirdin bir şey demedin. Yakışıyor mu sana? en az 40 yaş vardır ya
:Henry- onu yapmamın haklı bir sebebi vardı ve 40 yaşında değilim 38 yaşındayım
:Emir- Ee emmi sen yine büyüksün
:Selin- Emir sus artık gülme krizine gireceğim
:Emir- Gülünecek bir şey mi var?
:Kerem- Gülünecek bir şey yok ama sen söyleyince komik oluyor
:Emir- Aman be
:Henry- Beni dinlemeniz gerek Albert çeşitli suçlara bulaşmış bir cani. Ondan uzak durmanız gerek
:Emir- İnansam mı ki?
:Henry- Çocuklar cidden sonunuzun kötü bitmesini istemem, iyi insanlarsınız ve beni dinlemeniz gerek. Çünkü ben eskiden Albert ile arkadaştım ta ki o pis işlere bulaşana kadar
:Selin- Anlamadım yani Albert bir suçlu mu?
:Henry- Onun gibi... şu an sizi arıyor olabilir, ondan uzak durun!
Ve Henry tam cümlesini bitirdikten sonra kapı çalar
Henry kapıyı açar ve Albert tam karşısında duruyordu
:Albert- Henry eski dostum
:Henry- Çık git
:Albert- Çocukları bana ver
:Henry- Asla!
:Albert- Zor kullanmak istemiyorum Henry
Henry kapıyı kapatır ve çocukların yanına koşar, odadan bir çanta alır
:Emir- Yine ne oluyor?
:Henry- O aşağılık pislik bizi tekrar bulmuş... sığınağın o kapıdan başka çıkış kapısı yok ama saklanabiliriz
:Kerem- Ne?
:Henry- Alt kata inin
Alt kata inerler ve Henry onlara bir bölme gösterir. Bu bir çukurdu fakat kapağı kapandığında çukur olduğu hiç anlaşılmıyordu.
Yukarıdan ise kapı kırılma sesi gelmişti. Muhtemelen bu Albert olmalıydı
:Albert- Neredesiniz bakalım... sizi bulacağım ve küçük parçalara ayıracağım
Albert evi iyice arar fakat Henry ve çocukları bulamaz. Sinir ile evden çıkar ama burada olduklarını bildiği için bir de not bırakır.
:Henry- Gitti sanırım
:Emir- Şimdi ne olacak?
:Henry- Üst kata çıkın
Üst kata çıkarlar ve notu görürler notta "Şimdilik sizi bulamadım ama vaz geçmeyeceğim nereye kaçarsanız kaçın sizi bulacağım"
:Henry- Sanırım Şehir meydanına gitmemiz gerek. Tek güvenli yer orası
Henry arabasını alır ve Şehir meydanına giderler orada tekrar Bileti veren adamı görürler
:?- Burada olmamanız gerek
:Henry- Sen kimsin?
:?- Çocukların kasabada Albert ile beraber olması gerekiyor
:Henry- Sen de onlardansın
:?- Belki de sen hiç bir şeyin farkında değilsin
Henry ekibi bir eve götürür
:Henry- Birkaç gün burada saklanacağız
