İlkyaz Fırtınası

Ahmet Bora İnanoğlu. Hayatını altmış dört karelik satranç tahtasına sığdırmış bir adam. O, şah değildi. Öylece durup korunmayı beklemezdi. O, tüm hakimiyetin elinde olmasını isterdi. Olaylara istediği gibi yön verir ve kazanana dek savaşırdı. O, bu oyundaki vezirdi. Başlattığı savaşta birçok rolü vardı. Kazanmak için tüm herkesi gözden çıkarırdı. En çok değer verdiği kişiyi bile. O bir strateji dehasıydı. Rakibine özgürce hamle yapma hakkı verirdi fakat seni manipüle ettiği için farkında olmayarak onu zafere götüren hamleleri kendi ayağınla atardın. Ben Zeynep İlke Ardem. Yalanlarla örülen hayatıma tutunmuş, omzuma yüklenen sorumlulukların altında kendimi unutmuştum. Onun savaşında basit bir piyondum. Asıl hedefe ulaşmak için kullandığı bir araçtan ibarettim sadece. İstediği an da diğer herkes gibi kolayca gözden çıkarılabirdim. Ta ki ona aşık olup kendimi keşfedene kadar... Çünkü piyon olarak girdiğim bu savaşın sonunda vezir olacağımın henüz farkında değildim. Peki ya hangimiz siyahtı? 🔱 Yağmur yağdı. Gök gürledi. Ve gece gündeki tılsımına kavuşamadan ölü ruhunu kefenledi.