El ele gittikleri sıra aklıma bir soru geldi.Neden bunlar el ele tutuşuyorlar?Ayrılmamışlar mıydı?Bir an gözlerim dolmuştu.Ama kendimi tutmak zorundaydım.Kafamı sıraya koyarak düşünmeye başladığımda ders zili çalmıştı.Herkes bir bir gelip "AA rezil kafa hala uyuyor."diyip kafama vuruyorlardı.Benim umrumda değildi.Sadece Mehmet'i düşünüyordum.Acaba barışmışlar mıydı?
Emine geldiğinde gözlerim kapıya kaydı.Mehmet'i aramaya başlamıştım.Din Kültürü Hocamız Pınar Hanım Emine'ye
"Kızım Mehmet nerede?"dedi.Kafamı kaldırarak Emine'nin vereceği cevabı dinledim.
"Hocam bilmiyorum.Ama..Erkekler tuvaletinde olabilir"dedi.Oysaki kendisi çıkarmıştı sınıftan.Pınar Hoca gözlerime bakarak "Kızım erkekler tuvaletinin kapısını tıkla orda olup olmadığını öğren."dedi.
İçimi bir korku salmıştı...Hocaya dönerek "B-ben mi?"Dedim.Korktuğumum her halinden belliydi.Herkes kendini gelmemeye zorlarken arka sıradan kilolu,sarı saçlı ve kısa boylu bir erkek çocuk "Hocam o gidemez,o direk erkek tuvaletine girer Allah korusun."dedi.Hocanın sert bakışlarını anlayabiliyordum.O yüzden başımı evet anlamında sallayarak erkek tuvaletine yöneldim.
Yutkunarak "Mehmet orda mısın?"diye sordum.Bir yandan da ellerim titriyordu.Ama bir ses dahi yoktu.Umudumu keserek sınıfa doğru yöneldiğim sıra bir ses geldi arkamdan.Sesin geldiği yöne doğru baktığımda şaşkınlıkla bana bakıyordu sesin sahibi.Evet o Mehmet'ti.
Yanıma doğru gelirken "İlkbahar ne işin var burda?"dedi.
"Hoca seni çağırmıştı.Asıl sen niye geç kaldın Hoca seni merak etti?"diye sorguladım çocuğu.Benim ne haddimeki.
"Ya Emine ile kavga etmiştik.Öylesine..."dedi.Evet bunu benden saklamak için ya da söylememek için "Öylesine" demişti.Bir sebebi vardı çünkü.
"Anladım gel o zaman gidelim."Dedim.İç çekerek"Yok ben gelmeyeceğim belki sonra arkandan gelirim."dedi.Sanki onu çok darlamıştım.Off çok utanıyordum...Her an camı kırıp uzaklara kadar koşabilirdim.Ne sanıyordum ki?Bana aşık olacağına mı?Hayır bana aşık değildi,benden iğreniyordu resmen.Bunu çok iyi biliyordum Çir-kin-dim.Ama bana neden bu kadar iyi davranıyor ki?Bana acıdığı için mi?
Sınıfa doğru gireceğim sıra bir iki kızın benin hakkımda konuştuklarını duydum.
"Ah bu kız gerçekten geri kafalı"
"Aynen Mehmet'in kendisine aşık olduğunu zannediyor."
"Mehmet onla sevgili olmaz ki,sadece ona acıdığı için ona iyi davranıyor."
Bu konuşmaları duyduğum sıra yere çöktüm.Kendime kızıyordum.Bu hale gelme sebebim bendim.Sebep çirkin olmamdı.
Gözümden akan bir damla yaşla içeri girdim.Herkes bana doğru yöneldi.Herkes kendini gülmemek için zor tutuyordu.Pınar Hoca bana doğru yönelerek "Kızım buldun mu Mehmet'i"dedi.Yutkunarak "Hocam Mehmet'i buldum ama kendini iyi hissetmiyordu."Dedim.
Hoca ise "Peki,kızım yerine oturabilirsin."dedi ve kafamı sallayarak sırama oturdum.Ders bittiği zaman eve doğru yöneldiğimde Emine kolumu tutarak"Nereye gidiyorsun?Gel bakalım."dedi.Ne olduğunu anlamayarak ona doğru döndüm.Saçımı çekerek yere doğru sürüttü.
"Ne yapıyorsun?Emine canımı acıtıyorsun."Dedim.Kulağıma gelen bir sesle Emine'nin saçımı bırakması bir oldu.Bu ses onun sesiydi...Mehmet'in.
"Emine!Bırak kızın saçını."diyerek yanımıza geldi.
"Ne yapıyorsun?Niye saçını çekiyorsun kızın!"Dedi.Emine de ona karşılık verdi.Çekmiyorum Mehmet.Cidden onu mu koruyacaksın?"dedi.Mehmet'in beni koruyucu içten içe beni sevindirmişti.Mehmet Emine yi ittirerek beni kucağına aldı.
"İyi misin?" Dedi.
Cevap veremedim.Şu an yerin dibine girmek isterdim.Kalbim küt küt atıyordu...Sanki hem bir rüyadayım hem de bir kabustaydım.Pişmand