Pelin'den
Kerem binlerce kez benimle konuşmaya çalışmıştı.Ama ben onu hiçbir zaman dinlememiştim.Tamam hayallerimin erkeği olabilir ancak kavgacı bir erkek hayallerimin kapısının önünden bile geçemez.Küslüğümüzün ardından bir hafta geçmişti.Onun yanından ayrılıp Su'yun yanına geçtim.Berk'de onun yanına geçti.Ben ona demiştim.''Benim için kavga etme!'' nedense beni dinlemiyor.Geçen gün Çağla Kerem'den hoşlandığını söyledi.Nasıl dedim içimden.Bizim sevgili olduğumuzu biliyordu.Ahh pardon eskidendi.Bugün Çağla'yla sınıfa girdik.Kerem beni dışarı çıkarttı;
''Pelin dayanamıyorum.Lütfen beni affet.Söz veriyorum bir daha kavga etmeyeceğim.Senin kokunu çok özledim.''
''Ben sana yapma dedim.Kavga etme dedim.Peki ya sen?Her seferinde Eymen'e benim yüzümden yumruk atıyorsun.Ne kadar onu sevmesem de içim yanıyor.''
''Ama Pelin senin canını acıtıyor.O senin her canını acıttığında benim de canım yanıyor.Anlamıyorsun,anlayamayacaksın.'' dedi ve gitti.Gözümden yaşlar gelmeye başladı.Sınıfa girdiğimde gözlerim kıpkırmızıydı.Kerem benim yüzüme bile bakmadı.Ta ki Su ''Pelin sen ağlamışsın.''diyene kadar.Su keşke demeseydin dedim içimden ama kafi.Kerem hemen yanıma geldi.Sırama oturdu ve kafasını omzuna yaslamamı istedi.Bu sefer yaslayacaktım.Dayanamıyordum,onun kokusunu içime çektim ama ona hala sinirliydim.Eymen Kerem'in kolundan tutup dışarı çıkardı.Tüm sınıf peşlerinden gitti.Boş olan bir sınıfa girdiler.Eymen kapıyı kapatmadan önce sordu ;
''Pelin'e söylemek istediğin bir şey var mı?''
''Bana kavga etme demiştin Pelin.Bende kavga etmeyeceğim.'' dedi.O sırada içime bir taş düştü sanki.Camdan bile bakamıyordum.Utanıyordum.Canım yanıyordu.Kapıyı kilitlemişti Eymen.Her ''Ahh'' sesi geldiğinde sanki kalbimden vuruluyordum.Kapıyı tekmelemeye başladım;
''Eymen lütfen dur!Eymenn!Kerem'i bırak.'' dedim.
Eymen kapıyı açtığında Kerem'in yüzü kan içindeydi.Hemen gittim ve ona sarıldım.Beni itti;
''Beni korumak için 'Kerem'i bırak.' demek gerekiyorsa hiç koruma.Zaten döveceği kadar dövdü.Teşekkürler.''dedi.O sırada öyle bir ağladım ki ne yapacağımı bilmiyordum.Peşinden koştum.Gözlerimden milyonlarca yaş akıyordu.Beni öyle gördü.Dayanamaz sandım.Ama o hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam etti.Aşkı bitmişti.Ben ne yapacaktım.Ona her baktığımda bir kez daha özlüyordum.Sanki ailemi kaybetmiş gibi bir his vardı içimde.O sırada Eymen geldi ve yanıma oturdu.Kerem bize bakıyordu.Onunda gözünden yaş gelmişti.İkimizde kan ağlıyorduk.Eymen elini yüzüme koydu;
''O gereksiz için ağlama güzelim.Demiştim sana değil mi?Şimdi bir kez daha söylüyorum.O sana uygun değil!''
''Şuan tek kalmak istiyorum.Tavsiyen için sağol.'' dedim ve kafamı sıraya gömdüm.Sırtıma dokunup gitti.Hala üzgündüm.Kerem haklıydı,o beni korumak için yapıyordu.Coğrafya dersimiz boştu.Ben ders bitimine kadar ağladım.Tenefüste Yavaşça kalktım ve cam kenarındaki çıkığa oturdum.
Kerem'den
Başını sonunda kaldırdı sıradan.Onu çok fazla üzmüşüm.Ama o da beni üzdü.Gözleri kıpkırmızıydı.Mavi gözleri lacivert olmuştu.Yanına gideyim dedim ancak içim el vermiyor.O sırada Çağla yanıma geldi;
''İyi misin Kerem?Kaşın nasıl oldu?''
''İyiyim.'' dedim.Pelin'in yanına oturdum.Bana baktı.Aman Allah'ım gözleri kızarmıştı.Beni gördü ve bana özlemişçesine sarıldı.Sımsıkıydı.Bende ona sarıldım.Onu özlemiştim.Laciverte dönen gözleriyle bana baktı;
''Ö..özür dilerim.Senin kalbini kırmak istemiyorum .Şuan seni üzdüm diye şu camdan atlamak istiyorum.''
''Seni seviyorum Pelin.Ama senin bana kavgacı biri olduğumu söylemen beni çok üzdü.Ben sadece seni korumak istiyorum.Şimdi o gözündeki yaşı sil ve yüzünü yıka.Herzaman ki şık görünüşünle gel.''dedim.Hemen koşarak tuvalete gitti.Çağla'da arkasından gidiyordu.Çağla yapma ya!
