Bazen hayattan bıkmış bir şekilde.karanlık bir sokakta yürürüz ama nereye yada neden yürüdüğümüzü sorgulayamayiz.iste tam o an keşke şuan tüm hayatımı değiştirecek bi şey olsa diye iç çekeriz ama asla çabalamayız.Peki neden?Niçin hayat kötü diye sadece bir ışık bekliyoruz? Neden kendi yolumuza o ışığı biz tutmuyoruz.
Kalp atislarimın sesini 10 m uzaktan duyulabilir bir şekilde çarpıyordu.Ayaklarimin altına batan taşlı toprak bedenimde sanki o geceye dair izler bırakmak ister gibi batıyordu.Yağan yağmur ruhumun derinliklerindeki kara lekeyi temizlemek istercesine gökyüzünden düşüyordu. Kimden kaçiyordum? Nefesim soluk boruma yuva yapmak ister gibi yerleşmişti.bedenim benden izinsiz bir şekilde titriyordu.düsenemiyordum o an tek çareyi kaçmak sanıyordum.oysa belki kaçmasaydim gerçeklerle yuzlesirdim.ve işte o an tekrarlanıyordu.tekrardan kendimi bir kabusun içinde bulmuştum anlımdan akan ter rüyamdaki yağmur damlaları gibi yüzümde yol alıyorlardı.kalbim o kadar hızlı atıyordu ki sanki rüyada değilde gerçekte de kosusturmustum.
"Hayır yaaa yinemiii şimdi koşmam değil adeta uçmanın gerekiyor"
Evet son bi hafta olduğu gibi kabustan uyanıp gerçek bir kabusu yaşamamak için yataktan hızla çıktım.üstümde hala rüyanın etkisinden kalma bi panik vardı.bir yerde okumuştum,insalar bir gecede sadece 4 ila 7 arasında rüya görürlermiş ve bir rüyayı en fazla 90 sn görebilirmişiz.çok garip degilmi oysaki son bir haftada gözümü kapatıp açana kadar rüya görüyorum ve aynı rüyayı tam 7 kez gördüm.
Düşüncelerimin arasından sıyrılıp hızlı bir şekilde ılık bir duş aldım.duş alirken surekli ruyamda gordugum kesik kesik parçalar gozumun onune geldi.Sanki bir seyleri hatirlamam gerek ama ruyadan uyandiktan sonra unutuyordum.Dusta cok oyalanmadan ciktim. kıyafet dolabımın önüne geçtim.ustume siyah bir crop aldım.alt olarak siyah kumaş palazzo pantolon seçtim,bugun hava biraz soguk oldugu icin siyah yağmurlugumu uzerime gecirdim.sacim ıslak olduğu için açık bıraktım pek makyaj yapmayan bir insan olarak sadece nemlerdici kremi ve biraz allık yaptım.
Sabahları kahvaltı yapmadan çıkmam ama saat 09.00 da ki derse geç kalmamak için sadece bir elma ile evden hızla çıktım.kapinin önünde birden pati ile karşılaşmam yüreğimi ağzıma getirsede başını okşamaya başladım.
"Üzgunun kızım bugün gec. kaldığım için sana yiyebilecek bisi getiremedim.ama söz akşam Tom balığı ile karşına çıkacam"
"miyavv"
Pati ile uğraşırken metroyu kaçırmak üzereydim.hizli bir şekilde koşarak metro durağına geçmeye çalışıyordum.gordugum rüyalardan dolayı uykuda huzursuz olduğum için göz altlarında halkalar oluşmuştu ama çokta önemsemeden evden çıkmistim.metro durağı kaldığım evin bir sokak arkasindaydı.adeta kosarcasina ilerliyordum. üstümde hissettiğim göz ile arkama baktım ama kimse yoktu.Herhalde hala rüyanın etkisindeyim diyip durağaya doğru yürüdüm.