Bölüm 1

Merhabalarrrr Yeni kurgumuz yayındaa!!!! Heyecanlandım yavvvv Herkes benden Sen Banasın'a yeni bölüm beklerken ben yeni kitap çıkardım jksgdhfjsa Ama buna baya bir bölüm atmayı planlamıyorum Sen Banasın biraz ilerlesin bu kitabı devam ettiririm Bu kalsın bakalım profilde (birazcık ta merak edin nasıl birşey olacağını) Neyseeeeee Bu kitapta yoğun cinsellik (+18) bulunmaktadır aynı zamanda tecavüz, şiddet gibi unsurlar da yer almakta. Rahatsız olacaklar okumasın lütfen!!! ***** Şuan mahkemede ellerimde kelepçe ile hakimin tam karşısındaydım. Suçluydum. Katildim. Bu olay aklıma geldikçe gözlerim doluyordu. Ama ağlamayacaktım. Yeterince göz yaşı dökmüştüm. Bana tecavüz edecek bir adamı öldürmüştüm. Tam sırtından bıçaklamıştım. Acımadan öldürmüştüm. Acımadan öldürmüştüm. Eğer yapmasam o gün de bana dokunacaktı daha önce dokunduğu gibi. Yine bana tecavüz edecekti. O adam çoktan hak etmişti ölmeyi. Bakışlarımı yerden yukarı kaldırdım. Suçluydum evet ama suçsuzdum. Kendimi korumak için yapmıştım. Başımı dik tutacaktım asla yere eğmeyecektim. Çünkü haklıydım. Daha 18 yaşındaydım oysaki... Daha 18 yaşında o adamdan hamile kalmış ve bebeği aldırmıştım. Kürtaj olmuştum ben! Bu yaşımda çekmediğim acı kalmamıştı. Hakimin bana bakarak "Konuş kızım, neden öldürdün Asaf denen adamı?" Asaf... Asaf Soykamer. Ben de dahil olmak üzere birçok kişinin korktuğu mafya. Ayağa kalktım. Aileme baktım. Ben onun yüzünden ailemi bırakmıştım. Anneme baktım. Şefkatle bakıyordu bana. Bütün yaptığım, yapmaya zorlandığım şeylere rağmen hemde. Hakime baktım. Duygusuzca "Bana tecavüz edecekti. Hamileydim ve bebeği aldırdım. Bunu hazmedemedi ve bana tekrar tecavüz edecekti. Ben onu ilk başta öldürmek istememiştim ama," durdum. Derince nefes aldım. "Şimdi iyi ki böyle olmuş diyorum. Emin olun ondan kurtulmamın tek yolu ölmesiymiş." Hakim kafasını salladı. "Peki" ve ekledi, "Pişman değilsin yani?" Diye sordu. Pişman mıydım? Değildim. Tam cevap verecektim ki arkamdan gelen sesle durdum. "Pişman değil. Kimse yapmadığı birşeyden dolayı suçlu olmaz. Pişman da olamaz" Hızla arkamı döndüm Hayır! Hayır! Bu adama tekrar tutsak olamazdım. Bu adama tekrar esir olamazdım. Ölmeliydi, Bunu hak ediyordu. Ölmüştü, onu kendi ellerimle öldürmüştüm. Ama şuan gözlerimin içine bakan adam yaşıyordu. Bedenim buz kesti. Nefesim göğsümde düğümlendi. Gözlerimi kırpmadan, nefes almadan, titremeden... Onunla göz göze geldim. Asaf. Ölmüştü. O gece sırtına sapladığım bıçağı, kanın ellerime bulaştığını, gözlerindeki o boş ifadeyi... Her şeyi hatırlıyordum. Bunu hayal etmiyordum. Onu öldürmüştüm! Ama işte, karşımdaydı. Gözlerimin içine bakıyordu. Sanki ne hissettiğimi biliyor gibi bir gülümseme geçti yüzünden. Sakin, korkusuz, hatta eğleniyor gibiydi. Nasıl...? Nefesim göğsümde düğümlendi. Ellerim titremeye başladı. Titrememeliydim. Güçsüz görünmemeliydim. Ama yapamıyordum. Asaf ölmüştü. Ölmeliydi. Ama ölmemişti. ——————— Bölüm sonuu!! Ay bu kitabı yayınlamayı uzun zamandır istiyordum. Bu güne kısmetmiş :)