Çok olmuştu çok çok…
Kim bilir nerdesin?
Kim bilir neredesin?
Kim bilir napıyorsun?
Kim bilir ne yiyorsun?
Kim bilir uyuyor musun?
Kim bilir belkide yaşıyorsun?
“Abe hadi be” diye dürtmeye devam ediyordu Eliz. Ya daha yorgan götümi ısıtmamış bu gelmiş kalk diyor “ne be” “bu gün eve gidiyorsun kızım eğer biraz daha uyursan gidemeyeceksin” ev.. eve benim evime ailemin evine yıllar önce ikiz kardeşimi kaybettiğim eve ve onunla beraber herşeyimi kaybettiğim eve..
“Boş ver gitmesem de olur ne gerek ne acet canım boş ver” bulut gibi olan yumuşacık yatağımdan kalkıp banyoya gittim.
Musluğu açıp yüzüme su çarptım o sırada ayna ki kişiyle göz göze geldim.
Ben nasıl biriydim ne işe yarardım diye düşünmeye başladım..
Şuan 23 yaşındaydım onca meslek arasından ajan olmuştum 7 yaşında tekvandoya başlamış zamanla boksa oralardan yarışa silah eğitimlerine polislik dedektiflik derken bi yola sapmıştım Ölü Kickin yoluna.
Ölü Kick benim patronumdu aslında sadece patron değildi o benim abim gibiydi ismine bakmayın ömürü boyunca hep garip takma adlar almıştı kör kick, sakat,kolsuz ve daha fazlası Kick’te her şey vardı zaten.
Hepsi de doğruydu kör Kick 16 yaşında gözünden aldığı ağır hasar sonucu göz rengi değişmişti bu yüzden öyle demişler.
Sakat Kick bi dönem yataktan kalkamamış ama buna rağmen işini elinin altında tutmuş.
Kolsuz olması bir dalga amacıydı 27 yaşlarında yanlış kişiyi öldürmüş o sırada sol kolundan mermi yemiş.
Ve daha fazlası şuan Ölü Kick diye bilinmesi aslında gerçekten ölmüş olması kalbi durmuştu o günü hatırlıyorum bende vardım. Çok kötü bir gündü tüm yük bana yüklenmişti Kick’in yok oluşu demek tahta ben geçiyorum demek.
Kick’in bana güveni sonsuz onun olmadığı yerde benim sözüm geçer yada olduğum hiç fark etmez çünkü oda biliyor bensiz bir hiçler.