Marketten eve gelmiştim küçük evime bakarken cebimde ki telefon titredi. Beni düşüncelerimden çıkaranda oydu zaten. Telefonu cebimden çıkarıp açtım. " Alo " dedim. Ben internet aradı sanarken telefondaki kişi konuşmaya başladı. " Alya kandemir siz misiniz. " dedi. Evet benim dedim . Karşıdaki ses yarın sizi İzmir'deki ######## Hastanesi'ne dna testi içi ikide bekliyoruz dedi ve sonra telefonun kapanan sesi kulaklarıma doldu. Oraya gitmek istemiyordum . Ama kafamdaki sesin dediğinide göz ardı edemedim. Beni bırakıp gittikleri için onlardan hesap sorabilirdim gidersem. Ama san ki zorla kurduğum bu düzen yerle bir olurmuş gibi hissediyordum. Yinede her şey in üstüne gitmeyi severdim . Ve yarın oraya gidicektim ama şuan kafamın içindeki sesi susturmak için uyumam gerekiyodu
Sabah
Kalkıp bir kaç şey yedikten sonra arkadaşım ile buluşmak için hazırlandım. Dün akşam kalkmış ve ona olanları anlatmıştım oda yarın buluşalım sonra oraya gidersin demişti. Hatta istersem gelip bana destek te olucaktı. Bende kabul etmiştim onunla buluşmak her zaman beni rahatlatıyordu. Yine de hala telaşlı olursam benle hastaneye gelicekti. Zaten hastaneleri hiç sevmiyodum. Tam kapıdan çıkacakken telefonum çaldı. Hazırmısın kapıda seni bekliyorum dedi arkadaşım batu. Bende çıkıyorum şimdi dedim. Zaten o sırada ayakkabılarımı giymiştim. Bir iki dk ka sonra hemen batunun yanındaydım. Onunla görüşmeyeli uzun zaman olmuştu. Hemen gidip boynuna atladım. Yanında rahat olduğum tek insandı. O sırada batu benle dalga geçmeye başladı. Yavaş kız bu kadar özlediğini bilsem daha önce gelirdim. Ona gülüp sanki sen hiç özlemedin dedim . Benmi seni özleyecekmişim güldürme beni diyince dirseğimi karnına geçirip önden ilerledim . Peşimden gülerek geldi . Kızım elin ağır diyorum beni hiç dinlemiyosun . Sanki anlamadın özlediğimi.
Tamam tamam affettim de senle şakalaşırken saat geç oldu .
Hastaneye gitmemiz lazım. Sende gelicekmisin. Dedim . Kendi karar veremediği için gelip bana sordu. Sen bilirsin istersen geliyim dedi . Bende gel zaten en fazla bir yanlışlıktır . Değilsiniz derler çıkarız .
Dedim. Böyle söyleme ya onların çocuğuysan .
Tamam bence konuyu kapatalım dedim ve o sırada hastanenin kapısına gelmiştik. O sırada gözümün önünden bir kaç görüntü geçti başımı sallayarak o anılardan kurtuldum ve batuyla içeri geçtik . Bu adım benim hayatımı değiştirecek o adımdı. Ve artık geri dönüş yoktu.