Bölüm 2

Mert, on altı yaşında, mavi gözleri ve hafif dalgalı kahverengi saçlarıyla dikkat çeken, içe dönük ama bir o kadar da zeki bir gençti. Okulun koridorları onun için sadece bir eğitim alanı değil, aynı zamanda hayallerinin peşinden koştuğu bir sahneydi. Her gün, bir günlüğüne de olsa, kendisini başka biri gibi hissetmeyi arzuluyordu. Duygularını saklamakta ustaydı, ama içten içe bir şeylerin değişmesi gerektiğini biliyordu. Bir sabah, okulun kapısından girdiğinde, kalbi bir an için durdu. Emir, yeni gelen öğrenci, okula ilk adımını atarken etrafındaki herkesin dikkatini çekmişti. Uzun, atletik yapısı, gülümsemesi ve özgüveniyle Mert’in dünya görüşünü altüst etmişti. O an, Mert’in içindeki bir kapı ardına kadar açıldı. Emir, Mert’in hayallerini süsleyen, kalbinde yankılanan bir melodi gibiydi. İlk karşılaşmaları, beklenmedik bir tesadüfle gerçekleşti. Mert, sıradan bir gün gibi görünen o günde, Emir’in yanına doğru yürüdü. “Merhaba, sen yeni misin?” diye sordu, sesi titreyerek. Emir, gülümseyerek, “Evet, buraya yeni geldim. Seninle tanışmak harika,” dedi. İkili arasında başlayan bu diyalog, zamanla tatlı bir şakalaşmaya dönüştü. Her ikisi de birbirine karşı bir çekim hissetmeye başlamıştı. Günler geçtikçe, Mert ve Emir’in dostluğu derinleşti. Birlikte ders çalışıyor, öğle aralarında gülüşüyor ve sırlarını paylaşıyorlardı. Mert, Emir’in yanında kendini özgür hissediyordu; ama bir gün, Emir’in başka biriyle samimi bir şekilde sohbet ettiğini görünce kalbinin nasıl hızlandığını, kıskançlığın içini kemirdiğini fark etti. O an, kendi hisleriyle yüzleşmek zorunda kaldı. Akşam okul çıkışında, Emir Mert’in yanına geldi. Gözleri parlıyordu, bir şey söyleyecek gibiydi. Mert, içinde bir umut besleyerek ona bakarken Emir, “Mert, seninle bir şey paylaşmalıyım,” dedi. Kalbi güm güm atıyordu. Emir, Mert’in elini nazikçe tuttu ve “Seni asla unutmayacağım,” dedi. O an, Mert’in içindeki tüm korkular ve kaygılar eriyip gitmişti. İkisi de birbirlerine karşı hissettikleri derin duyguların farkındaydılar artık. Mert, Emir’in elini tutarken, hayatının en güzel anlarından birinin başlangıcını hissetti. İki kalp, tek bir aşk için birbirine doğru atıyor, kalabalıkların içindeki yalnızlıklarını birbirleriyle paylaşmak için sabırsızlanıyordu. Bu, sadece bir başlangıçtı; hayatlarının sonuna dek sürecek bir serüvenin ilk adımıydı.