Bölüm 1

kasabada yaşayan bir çoban ile zengin bir kız varmış. çobanın ismi kerem, her gün kasabadan ayrılıp hayvanlarının yanına gidermiş onları besleyip korurmuş. zengin kız ismi ise Ayşe, kendini dünyanın en güzel kızı sanan, atarlı, kimseyle anlaşamaz bir kızmış . günlerden bir gün kerem kasabadan ayrılıp hayvanlarının yanına gitmeye yol almış, Ayşe ise kasabada dolaşırken bir anda kerem ile çarpışmışlar . Ayşe hemen atarlanır çobana “önüne baksana görmüyor musun beni " diye çobana bağırır. Kerem şaşkınlıkla kızın sözlerini bitirmesini bekleyip hemen özür dilemeye başlamış, kerem ilk defa böyle bir şeyle karşılaşmış o yüzden ne yapacağını bilemiyormuş. Ayşe çobanın özürünü kabul etmeyip dış görünüşüne laf etmeye başlamış, kerem bunu duyunca çok üzülüp hemen kızın yanından ayrılıp hayvanlarının yanına doğru yol almış. Kerem kızın söylediklerini hem düşünür hemde üzülürmüş,düşüne düşüne hayvanlarının yanına gelmiş onları beslemeye başlamış. Ayşe keremin ne hissettiklerini hiç umursamayıp evine dönmüş. Keremin aklı hep kızın söylediklerindeymiş “ben neden bu kadar çirkinim, bende güzel olup zengim olsam kız bana böyle demez di" diye düşünmüş, ama artık unutup hayatına devam edip kızı bida zaten görmücem diyip hayvanlarına bakmaya devam etmiş. hava kararır kerem de evine döner yarın erken kalkacağı için erkenden uyumaya başlar. sabah olur kerem kahvaltısını yapıp biraz kasabada dolaşmak için hazırlanır ve çıkar kendini mutlu hissedip kendine bir şeyler almak için etrafa bakınırmış, bakınırken bir an güzel bir evin penceresinde atarlı kızı görür kız penceresinde etrafına bakınırmış kerem kızı görünce kızın ona söylediği laflar aklına gelmiş, kerem kıza bakarken kız çobanın ona baktığını görünce umursamadan içeri girmiş. bunu gören kerem yoluna devam etmiş, giderken yorulup bir ağacın yanında oturmaya başlamış. Ayşe'nin aklına kerem gelmiş ona söyledileri sözleri aklına gelip bi an pişmanlık duymaya başlarken doğru yaptım diyip umursamayıp pencereden bakınmaya başlamış asla pişman olmayan kız hayatında mutluymuş gibi devam edermiş. Kerem ağacın yanından ayrılıp evine doğru yürümeye başlamış kerem hayatında memnun, hep güler yüzlüymüş evine dönüp yorgunluktan tüm herşeyi unuttup yatağına gidip hemen yatıvermiş.