İçeriğe geç

İKİ DÜŞMAN,BİR GÜNAH

Bölüm 4 · 9 dk okuma

İKİ DÜŞMAN,BİR GÜNAH

Bölüm 4

YARA

4.Bölüme hoşgeldiniz şekerlerim bu bölüm biraz acı verici olabilir.Bölüm bazılarınızda ağlama isteği olucak belki kendinizin çaresizliğini başka bir konuda ve karakterde görüceksiniz bazılarınız boğazınızda bir düğüm oluştuğunu söyleyecek ya da hiç bir şey hissetmeden bu bölümü bitiriceksiniz şimdiden iyi okumalar şekerlerim.
Bu kurguda bulunan tüm yerler,olaylar ve kişiler hayal ürünüdür.+18 içerikler bulunmaktadır.Kurgumuz kan,işkence,küfür,argo,dark romance ve düşmandan aşkadır.

En güçlülerimiz bile yıkılabilir mi? Ya da neden yıkılır? Zaafları olduğu için mi? Yoksa yaşadıkları yüzünden mi? Ben yıkılanların hepsinin aslında güçlü olduğunu gördüm peki neden onlarda bi süre sonra yoruldular,Onların zaafları vardı,acıları vardı hatta geçmişten kalan yaraları vardı.Peki onlar bunları yaşamayı kendilerimi seçti,Hayır bir felaket geliyorum demez sizi bulur ve yaralar Peki siz yaralanmanıza rağmen ayakta kalabilicek misiniz?

BÖLÜM ŞARKISI: SUFJAN STEVENS-FOURTH OF JULY

LUCİAN

Damien annesi’nin ölümünden sonra kadınları öldürmemeye ya da zarar vermemeye söz vermişti ve şimdi gözü dönmüştü ve sözünü tutamıcağından sonrasında yapacaklarından pişman olcağını biliyordum çünkü o ve ben kardeş gibiydik onun ailesi ölmüştü benimkiler ise nerdeler? Yaşıyorlar mı? Bilmiyorum ama onla aynı kaderi paylaşıyorduk kimsemiz yoktu birbirimizden başka şimdi bu gözü dönmüş Damien’ı durdurmam gerekiyordu:

-(Lucian) Damien gözün dönmüş senin bu sen değilsin bu benim tanıdığım Damien değil lütfen sakin ol ve pişman olacağın birşey yapma kardeşim

-(Damien) Ben buyum Lucian ben adam öldüren bi katilim sende öylesin şimdi iyi adam rolu yapıyorsun ama adamları öldürürken çok soğuk kanlısın kardeşim şimdi ben böyle şeyler yapıcağım zaman “Pişman olcağın şeyler yapma kardeşim” neden?

-(Lucian) Damien ben pislikleri öldürürken soğuk kanlıyım ayrıca sen anne’nin ölümünden sonra hiçbir kadını öldürmeyeceğine ve zarar vermeyeceğine söz vermedin mi? He söylesene

-(Damien) Lucian kızla ilgilen senin işin olmayan şeylerde burnunu sokma!

Damien’a inanamıyordum.Bu neden bi anda delirmişti ve benim bile üstüme gitmişti kardeşim dediği can dostuna.

DAMİEN

Lucian saçmalamaya başlamıştı yıllardır birlikte kötü adam öldürdüğüm kardeşim bana iki kızı savunuyor ve iyi adam rolü oynuyordu.Yukarı Valeria’nın yanına çıktım odaya girdiğimde Valeria hala uyuyordu.Umursamadım ve masama oturdum sonra uzun uzun boşluğa bakım geçmişe gittim.Annemin yaşadığı zaman’a o kadar güzel bi kadındı ki gözlerimi ondan alamazdım sonra gözlerim Valeriayaya kaydı o anneme benziyordu tek fark annemin saçları benim gibiydi Valeria’nın ise turuncuydu.Ona baktıkça eskileri hatırladığım için ondan daha çok nefret ettim.

SASHA

Valeriayaya ne olmuştu? İyi miydi? Bu adamlar neden önümde kavgaya tutuştular? Bu Lucian denilen adam neden bizi koruyordu? Bu kadar sorunun için kaybolurken deliler gibi karşımda bi sağa bi sola giden Lucian denilen adama baktım.Oda bu durumdan pek memnun değildi.Benim ona baktığımı fark ettiğinde durdu ve yanıma bi sandalye çekip oturdu ne kadar biraz korksamda bi yere kaçamazdım:

-(Lucian) Bak belki ne söylesem inanmıcaksın ama söz veriyorum arkadaşına bir şey olmayacak

-(Sasha) Ben bilmiyorum sana güvenemem

-(Lucian) Güvenmemen normal çünkü hayatım boyunca bana tek güvenen kişi bana bağırarak çıkan kardeşim dediğim adamdı onun dışında da kimsem yok zaten boşver

-(Sasha) Ben özür dilerim yani böyle bir şey olduğu-

-(Lucian) Özür dileme bilemezdin ayrıca ben niye sana hayatımı anlatıyorum ki bende aptallık

Diyip oturduğu sandalyeden kalktı iki adım uzaklaştı ve bir sigara yaktı benim astımım vardır ama bunu bu adama söylesem çokta umursamazdı.öksürüklerim artarken bana döndü ve hemen sigarasını söndürdü sanki anlamış gibiydi ama birazcık gecikmişti artık çoktan nefesimi almakta zorluk çekiyordum.O ise hemen yanıma geldi:

-(Lucian) Astım spreyin nerde?

-(Sasha) Ç-çanta öhm ça-çantamda

Bir hışımla çantamı aldı.İçinden spreyi çıkardı sonrada ilaç spreyimi ağızıma yerleştirdi ve bir doz ilacı sıktı hala anlam veremediğim şey nerden anlamıştı? Ya da ilacın nasıl kullanılacağını nerden biliyordu? Ben bu soruları kendime sorarken o:

-(Lucian) Babaannem astım hastasıydı onunla büyürken öğrendim ben en iyisi sigarayı dışarda içiyim

-(Sasha) Anne ve Baban yok muydu? Yani babaannende kaldığın için sordum

-(Lucian) Yoktu…

Bu soruyu sorduğuma anında pişman olmuştu bu sorumu cevapladıktan sonra dışarı çıktı ve bi sigara daha yaktı çünkü öncekini benim yüzümden içememişti.

DAMİEN

Valeria uyanmaya başlamıştı bense öylece oturmuş onun uyanmasını bekliyordum sanki onu çok seviyormuş gibi benim amacım kış uykusundaki avımın uyanıp avım olmasıydı.Valeria tamamen uyandığında sabah olduğunu fark etti sonrada camın önünde oturmuş ona bakan beni gördü:

-(Valeria) Ne şimdi de sapık gibi uyurken benimi izliyorsun?

-(Damien) Hayır avımın uyanmasını bekliyorum ki daha acı verici bir ölümü olsun

-(Valeria) Sashaya bir şey yaptıysan seni gebertirim!

-(Damien) Merak etme aşağıda ve tek parça

-(Valeria) Onu bırak onun bu konuyla hiçbir alakası yok

-(Damien) Olsun ya da olmasın

-(Valeria) Pisliksin!

-(Damien) İltifatın için teşekkürler çizik surat ayrıca benden korkmanı öneririm

-(Valeria) Hiçbir şeyden korkmam ben duydun mu? Senden bile

-(Damien) Peki ya babandan Valeria,sana yaptıklarından korkmuyor musun?

-(Valeria) Kapa o sikik çeneni!

-(Damien) Kabuslarını görmüyor musun? Onun yaptığı yüzündeki taşımıyor musun?

-(Valeria) KAPA ÇENENİ! (Yataktan kalkarak Damien’nın karşısına dikilir)

-(Damien) Ne yaparsın? Babana yapmaya çalıştığın gibi ittirir misin? Küçük Valeria

-(Valeria) YETER LAN ÖLDÜRÜM SENİ! (Damien’nın yakasını tutar)

-(Damien) Hop hop sakin ol asi kadın (Bileklerinden tutar)

-(Valeria) Bırak!

Valeria’nın bileklerini bırakmadım ve öylece üstüne yürümeye başladım çünkü onun bundan korkacağını biliyordum bu olay onun babasıyla yaşadığı travmatik olayları ona hatırlatarak acı çekmesine ve benim ondan intikam almama yardımcı olacaktı.Yaklaştım yaklaştım en sonunda duvarla aramda sıkıştı ve kaçabilecek bir yeri kalmamıştı artık ve ona baktığımda o çoktan babasını hatırlamaya başlamış gibiydi tir tir titriyordu:

-(Damien) Ne oldu o güçlü kadına? Buraya kadar mıydı?

-(Valeria) Çe-çekil önümden uzaklaş

Bunları söylerken bile titriyordu.Bi insanı travmalarından çok rahat vurabilirsiniz.İyice üzüne yaklaştığımda yüzünü yana çevirdi ve bi anda yere oturdu dizlerini kendine çekti titremesi hala devam ediyordu sonra ondan uzaklaşmamı bir kaç kez söyledi.Atak geçiriyordu ona dokunup sakinleştirmek istedim ama hemen omzunu çekti bunu en iyi anlayan aşağıdaki kızdır.Aşağıya indim kızı çözdüm ve yukarı çıktık Lucianda bizimle geliyordu.Yukarı çıktığımızda Sasha denilen kız hem durumu anladı ve kontrol altına almaya çalıştı:

-(Sasha) Valeria burdayım ben bak geçti sakin ol geçti derin nefes al ve ver Valeria burdayım geçti

Ona sarılıyor sakinleştirmeye çalışıyordu ama asla durmuyordu uzun bir süre bu şekilde kaldıktan sonra Sasha onu sakinleştirdi.Lucian ise ne yaptığımı merak eder gibi bana bakıyordu.Odadan çıktım ve aşağıya indim bi sigara yaktım Lucianda arkamdan gelmiş:

-(Lucian) Naptın kıza Damien?

-(Damien) Hiçbir şey yapmadım

-(Lucian) Kimse durduk yere atak geçirmez Damien

-(Damien) Yaptım bir şeyler işte

-(Lucian) Damien sen böyle biri değilisin yapma başkanı tekrar öldürebiliriz ama bunun için insanlara zarar vermene gerek yok kızın halini görmedin mi? Berbattı

-(Damien) O kız benim tekrar işimi bozabilir Lucian!

-(Lucian) Biliyorum intikam almak istiyorsun ve o buna engel oluyor ama ikinizde aynı şeyi istiyorsunuz,başkanı öldürmeyi

-(Damien) Lucian kalbini kırmak istemiyorum yukarı çık kızlara bak!

Lucian hiçbir şey söylemeden yukarı çıktı bense düşüncelerimle baş başa kalmıştım.

LUCİAN

Damien kafayı sıyırmıştı artık bu kadarı fazla yukarı çıktım.Kapıyı araladığımda Sasha hala Valeriayaya sarılıyordu ama Valeria şuan biraz daha sakindi.İçeri adımımı attığım gibi Sasha bana gözlerini çevirdi o anda ne yapacağımı ya da ne diyeceğimi bilemedim sonra Valeria bana baktı ve artık konuşmam gerekiyordu:

-(Lucian) Ben iyi misiniz? Diye bakmaya gelmiştim

-(Valeria) Sence? İyi gibi mi duruyoruz karşıdan

-(Sasha) Siz nasıl insanlarsınız ya özellikle o aşağıdaki adi erif

-(Lucian) Ne derseniz haklısınız ben üzgünüm emin olun bende onun böyle değişmesine şaşkınım

-(Valeria) Ne şimdi de bize o aslında öyle biri değilidir rolü mü? Yapıcaksın

-(Lucian) Biliyorum inanmazsınız ama o gerçekten böyle biri değil

-(Sasha) İkinizde soğuk,somurtkan,iğrenç insanlarsınız

DAMİEN

Yukarı çıkmıştım ve Lucian ile kızların konuşmalarını duydum.Kızlar bizim iğrenç insanlar olduğumuzu söylüyorladı sanırım gözüm döndü ve bende öldürdüğüm adamlar gibi oldum.Dayanamdım ve içeri girdim:

-(Damien) Noldu?

-(Valeria) Senin ben varya

-(Sasha) Valeria biliyorum zor ama şuan sakin olman lazım

-(Lucian) Bir şey lazım mı?

-(Sasha) Lazım burdan gitmek ve sizin gibilerden uzaklaşmak

-(Damien) İyi gidin kapı orda

-(Sasha) Gidelim Valeria

Kızların ikiside ayaklandı evet şimdi onları bırakmam saçma gelicek ama kafa dinlicem ve bu olaydan sonra onları burda tutmam zorlaşırdı.Kızlar aşağıya indi ve Lucianla bende kızlar çıktılar sonra Lucian bana döndü:

-(Lucian) Sana inanamıyorum nasıl ya nasıl? Kadınlara annenin ölümünden beri zarar vermedin şimdi neden masum iki kadının hayatını mahvediyorsun!

-(Damien) YETER! BAK KARŞINDA KÜÇÜCÜK ÇOCUK YOK SENİN AYRICA NE BU İYİ ADAM ROLÜ OYNAMALAR Bİ SEN MELEKSİN TABİ,KAÇ KERE SENİ KIRMAK İSTEMİYORUM DEDİM TABİ DİNLEMİYORSUN Kİ!

-(Lucian) Şuan sadece o kızlara zarar vermedin farkında mısın? Yavaştan benide kaybediyorsun Damien aç gözleri durdur şu öfkeni yoksa iş işten geçmiş olucak

Lucianda çıktı gitti artık tamamen yalnızdım evet belki Lucian’ı kaybetmedim ama kendimi kaybettiğim belli bi sandalye çektim ve oturdum.Gözlerimi kapattım ve kulağımda bi ses yankılandı bu ses çok tanıdıktı çünkü bu annemin sesiydi.Sülieti karşıdan bana doğru yürüyordu hemen yanında biri daha vardı el eleydiler ve tam önümde durdular yanındaki Valeriaydı gerçekten anneme benziyordu tek farkları saçlarıydı ama ikiside çok güzeldiler sonra annem eliyle Valeriayı gösterdi:

-(Damien’nın Annesi) Oğlum benim intikamımı almak istiyorsun biliyorum ama bunu yaparken herkese zarar veriyorsun bak bu kız mesela önce arkadaşını getirtip korkuttun sonra geçmişi ile yaraladın ve başkandan intikamını almanı bozduğu için yaptın sonra kardeşim dediğin Lucian onda zarar verdin oğlum birilerine zarar vericeksen alma intikamımı sende onlarda zarar görmesin sana söylediğim sözü hatırla olur mu?

Sonra kulağımda annemin küçüklüğümden beri bana söylediği söz yankıladı ve artık göz yaşlarımı tutamaz oldum:

“Quema al que te causó el dolor, no a los que son inocentes.”

“Sana acıyı vereni yak,masum olanları değil”

Annem ise yavaş yavaş Valeria ile yok oluyordu.Ben ise ağlıyordum uzun bir süre sonra ilk defa artık tamamen gözlerimi açtığımda bomboş bir ev ve ağlayan bir ben kalmıştım ve bunların olmasının sebebi de benim babam gibi canavarlaşmamdı.

VALERİA

Sasha ile zorda olsada bi taksi bulup eve döndük.Eve geldiğimde herşeyi Sashaya anlattım ve yaralarıma bakma istedi ne kadar istemesemde zorla gösterdim.Doktorun verdiği ilaçlarımın olduğunu tahmin etmesi uzun sürmedi sorduğunda ise bende olmadığını söyledim o ise yarın kalacağımı ve düzenli olarak kullanmam için annem gibi tembihlemişti onlara tekrar bulaşmamamı söyleyip durdu.Bana bu yaşattıklarından sonra ona bir şey yapmıcak mıydım? Evet çünkü başkanı öldürücem ve onunla uğraşmıcam belki sonra ilgilenirim onunla ayrıca Sasha beni hayatta bırakmazdı.Sasha ile hiç uyumadığımız için içerde uyuyakalmıştık ve ben gece bi kapı çalmasına uyandım kapı deliğinden baktığımda kimse yoktu kapıyı açıp etrafa bakındım ama kimse yoktu sonra kapının önüne bırakılmış ilaç torbasını gördüm ve küçük bir not vardı:

“Yaralarını iyileştirir,belki ruhundakileri olmasada en azından bedenindekileri”

Bu ondandı çevreye bakındım tekrardan ve kimse yoktu sonra kapıyı kapattım.Sasha da ses uyandı ve ne olduğun sordu.İlaç poşetini ve notu gösterdim hala onlara kızgındı tabi ki bende ama o ilaçları bırakmasına sevindi çünkü ben iyileşicektim hemen ilaçları yaralarımın üstüne sürdü ve tekrar bedenimizi uykuya teslim ettik.

LUCİAN

Damien’nın bu kadarını yapıcağını hiç düşmezdim söylemekten rahatsızlık duyuyorum ama babasına benzemeye başladı.Bu onun en son benzetilmek istediği kişiydi ama fark etmeden ona dönüşüyordu.Ben alınmam ya da çok zarar görmem ama o iki kız hayatına nasıl devam edebilir bilmiyorum,Evet Sasha çok zarar görmedi ama arkadaşını öyle görmesi ona yetmiştir ve ayrıca Valeria denen kızın yaşadıkları onun için berbat oldu büyük ihtimalle bunları düşünürken eve geldim.

DAMİEN

Evde Valeria’nın ilaçlarının kaldığını fark ettim ve ufak bi not yazıp onun evinin kapısına bıraktım.Evet o kadar şey yaptım ama sonrada iyileşsin diye ilaçlarını götürüyorum.Ben sırf intikam için ve düşmanıma hafif hoşlantı duyduğum için gözüm dödü ve babam’a dönüştüm.Bu düşüncelerin yorgunluğuyla sahile geldim ve bi sigara yakıp annemi ve Valeriayayı düşündüm.

Umarım beğenmişsinizdir şekerlerim budan sonra ki bölümde biraz iddialı olucak yani umarım sizede öyle gelir çünkü biraz zorla olan bi iş olucak okuduğunuz için teşekkürler şekerlerim.
Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.