Spor bitince kalktım üzerimi giyinip aşarı indim
Kahvaltıya oturdum ve yedim kimse yoktu sadece yiyip kalktım yarın okul baslıyordu bugün kiksenin gözüne girmicek veyada batmıcaktım parka gidip oturucaktım sadece oturmak kahvaltı yapıp dısarı cıktım
Bu arada kıyafetm bu
Motora bindim sürmeye başladım normal hızdaydım bir kaç sokak geçtim peşimde bir motorcu vardı motorla nereya gitsem.oraya gidiyordu durdum ben durunca oda durdu ganımda sadece bir silah vardı salldırsa vururdum bir anda iki tane kılıç cıkartınca jendimi oradaki aravaların bir tanesinin arkasaına attım kendimi ve silahımı cıkardım şahista masje vardı kask yoktu Allahım ben bu mafay olmayı keşke biraz faha geç e alsaydım daha yeni yeni tanınırdım neyse şakıs önüma sol elindeki kılıcı atınca anladım bu oyun ustiyordu bakalım ona istediğini verelim kılı aldım silahı ise belime koydum kılıç dövüşüne başladım ilk hamlesini kolaylıkla karşıladaım ama bir sorun vardı hareketlerini sanki birisinden tanıyordum önüma gelen herkezle kılıç dövüşü yapmıyordum ama tek bir kişiyle yapmıştım oda enesti he birde eski ustamla yapmıştım beni o eyitmişti birde onun oğluyla o yapmıştım o benim utkay abimdi benim çocukluğumu iyi geçirme sebebim ama o şo anda amerikadaydı o olamazdı ve onun babası hamza ustam bu kadar genç olamazdı o zaman bu kimdi geriye Enes kaldı
İnci: Enes neden geldin ve neden dövüsüyoruz
Tanıdık bir ses doldu kulagıma
?: Enes'mi dedi ve gûlmeye başladı
Onun sesiydi bu anladım gülüşünden sesini duymamla elimdeki kılıcın düşmesi bir oldu
Kısık ve şaşkınlığımı belli eden bir sesle
İnci: utkay abi bu senmisin
Utkay abi: ne sandın savaşçı istiridyem demesine kalmadan ona sarılmıştım kokusunu çok özlemiştim ona bakınca
Gülümsediği gördüm
İnci: abi sen nasıl geri geldin ve beni nereden buldum dosyam ve yaşadığım yer gizli
Utkay abi: evet savaşçı istiridye