"Dışarıya yağmur , yüreğime hasret ,fikrime sen ... Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen "
Cemal Süreyya 'ın dediği gibi nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden yürek yaram.
Başımı gökyüzüne kaldırdım gözlerimi kapatıp yağmurun yüzüme dokunmasına izin verdim .
Ne zamandan beri burda oturuyordum bilmiyordum.
Yağan yağmurun altında sırılsıklam olmuştum. Yağan yağmur bile yüreğimdeki ateşin dinmesine yetmemişti.
Canım çok yanıyordu bedenen değil ruhan çok acı çekiyordum. Acıtan neydi ?
Korkuyordum evet çok korkuyordum kaybetmekten
Başımı eğdim yağan yağmurun yüzünden her yer çamurdu gözlerim beş adım ilerde yatan kişiye takıldı hareketsiz yatıyordu kaç dakikadır böyle yatığını unutmuştum .
Kendim toplayıp zorla ayağa kalkmaya çalıştım bir kaç denemenin ardından kalkabilmiştim yavaş adımlarla yerde yatan kişiye doğru adımladım beş adımlık yolu on adımda anca gelebildim dakikalar önce vurulmuştu sol göğsündeki kanama durmuştu yüzü bembeyazdı hayaletleri andırıyordu dokunmak istedim nabzını kontrol etmek ama korktum ya atmıyorsa ayaklarımdan güç çekildi dizlerimin üzerine düştüm saatlerdir ağlamamıştım ama daha fazla tutamadım gözyaşlarımı sol gözümden bir damla yaş düştü sonra sağ gözümden.
Elimi yerde yatan kişinin şah damarına giti hissedemediğim nabızlar hızla elimi çektim hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım bitmişti kaybetmiştim o kazanmıştı.
Ben başlatmamıştım bu savaşı ama kaybedende ben oldum ayağa kalkmaya çalıştım ama ayağımdan güç çekilmiş gibi ayaklarım beni yüz üstü bırakmıştı bir kaç denemenin ardından kalkmayı başarmıştım .
Yavaş adımlarla uçurma doğru yürüdüm . yakınlaşan siren sesleriyle durdum arkamı döndüm yerde yatan kişiye baktım , gülümsedim son gülümsem olduğundan habersiz.
Önüme dönüp yürümeye devam etim . Uçurumun sonuna geldiğimde durdum . denizin koyu mavisine baktım dalgalar hızla gelip kayalara çarpıp geri gidiyordu kollarımı açtım deniz kokusunu ciğerlerime çektim çok güzeldi .
Bedenimden çekiler güçle bedenim daha fazla ayakta durmadı uçurumda savruldu .
Savrulan bedenimle bilincim kapanmıştı . son duyduğum feryat kime ait bilmedim ama o kadar acıydıki dönüp susturmak istedim ama artık çok geçti .
Bazen başlangıç noktası bitiş noktasıdır .
Bir mavi gözlerde hayat bulmuş ve bir mavi gözlerde son bulmuştum.