Sabah sabah sıcak yatağımdan kalkıp lanet okula gitmek için hazırlanmaya başlamıştım açık kumral saçlarıma saç kremi sürdüm saçlarım düz olduğu için sadece saç kremi bile sürmem saçlarımı çok güzel gösteriyordu beyaz gömleğimi ve kısa mini eteğimi giyip bordo bir kıravat taktım ve hafif buğulu bir makyaj yaptım aynadaki görüntümden tatmin olunca odamdan çıkıp kahvaltımı yapmak için mutfağa girdim .Karşımda duran annem bana uzun uzun baktı.
"Bakıyorumda çok şık olmuşuz kevin hanım"
Annemin alaycı konuşmasıyla beni küçümsediğini anlamıştım, kıravat takmamı pek sevmezdi. Ama ben kendime çok yakıştırdığım için takardım
"Ne o beğenmedin mi biricik kızını"
"Çok beğendimde şu kıravat pek olmamış sanki"
Kıravatımla ne zoru vardı! Gayette güzel duruyordu okuldaki herkes takıyordu zaten
"Of anne ya insanda heves bırakmıyorsun"
"Ne demişim sanki ben kızımın hanım hanımcık görünmesini istiyorum" anneme yan bir bakış atıp ekmeğime saralle sürüp yemeğe başlamıştım
"Kevin!"
Annem birden bağırınca yerimden fırladım ve ona ne olduğunu sorar gibi baktım
"Ya sana o kadar patates kızartıyorum yediğine bak!"
Evet patatesi çok severdim ama eğer patates pişene kadar beklersem geç kalırdım. Ona masum bir bakış atıp kendimi savunmaya geçtim
"Anneciğim eğer onu yersem geç kalırım hatta şuan'da gitmeliyim Behlül kaçar"
Hemen koşa koşa spor ayakkabılarımı alıp giymeye başladım ben ayakkabımın bağcağını bağlarken annemin arkamdan homurdanma sesi geliyordu annem üniversitemin ilk günü diye evime gelmiş bana yemek hazırlamıştı muhtemelen 1 hafta evimde kalıcaktı... ben onlardan ayrı yaşamak için üniversitemi İstanbul'a yazmıyorum onlar Denizli'ye beni görmeye geliyor ne sinir bozucu ama!.
🩹
Çoktan üniversiteme gelmiştim sadece kendim duyabileceğim bir sesle "Pamukkale üniversitesi tıp fakültesi" sesimdeki hayranlığı gizleyemiyordum bu üniversiteye gelmek için 1 sene odamdan çıkmamıştım resmen, ama amacıma varmıştım okula bakmaktan kendimi zorda olsa almış ve etrafımı izliyordum 6 lı bir erkek grubu gördüm hepsinin Maşşalahı vardı ama aralarından bir tanesine gözüm çok çarpmıştı muhtemelen 1.90 boyundaydı onunda saçları benim gibi açık kahveydi saç rengi ve ela gözleriyle dikkat çekiyordu o etrafındakilerle konuşurken ona 6 dakika boyunca aralıksız baktım en sonunda bana baktı gözlerimiz birbirine değince içimde değişik bir ürperme oldu bu çocuğa aşık olmamıştım ama ona merakla bakıyordum
Sanırım ona çok fazla bakmıştım... Çünkü yanıma doğru geliyordu! 1 adım 1 adım daha derken en sonunda yanıma ulaştı biçimli dudaklarını oynatarak "bir sorun mu var?" Hiç düşünmeden "hayır!" Diyerek sitem ettim "anladım" ne olmuş yani altı üstü ona 6 dakika boyunca aralıksız baktım diye İlla yanıma gelip bana bir sorun varmıydı demesine ne gerek vardı ki canım!. O arkadaş grubunun yanına geri dönerken diğer arkadaşlarıda bir ona bir bana bakıyordu sanırım bu elaman onların başları felen di.
🩹
Okulu gezip iyice tanımıştım, ilk dersi kaçırmamak için doğruca derse girdim koskoca sınıfta bütün tabureler doluydu ama bir tane boş gördüm ve oraya doğru ilerledim "kusura bakma ama yanına oturabilirmiyim?" Kız başını aşağı yukarı sallayınca yanına oturdum ve kızı biraz incelemeye başladım simsiyah ve dalgalı saçları onu tatlı gösteriyordu benim yeşil gözlerimin aksine onun gözleri saçları gibi simsiyahtı inanabilirmisiniz bilmiyorum ama bu kız hayatımda gördüğüm en tatlış kişiydi öhm tabi benden sonra, kız sanki beni duymuş gibi bana dönüp"sen çok güzelsin" dedi nasıl yani güzelim ama tatlı değilmiyim!
"Teşşekür ederim sende çok tatlısın" o bana tatlı demezse bende ona güzel demem! İkimizde önümüze döndük ve hocayı dinliyorduk yani dinliyorlardı çünkü ben bir türlü derse odaklanamamıştım dersi dinlemekten sıkılınca etrafıma baktım ve yine o çocuğu gördüm o bana bakıyor ben ona bakıyordum bana bakmasından rahatsız olmuştum ama bende gözümü kırpmadan ona bakıyordum en sonunda bana bir tepki verdi.
