elindeki bardağı kafasına dikip konuştu.
"çok aptalım değil mi?" gülümsedi. acı bir gülümsemesi vardı, kırılmıştı.
changbin kafasını hayır anlamında iki yana sallamasıyla yanıtladı. gözlerini ondan ayıramıyordu. sadece mutlu olmasını istemişti. şu an destek olmak için yapabildiği tek şey birlikte içmekti.
jisung kazağının kollarına gözyaşlarını silerken "beni defalarca uyarmalarına rağmen onlara inanmadım" dudaklarını birbirine bastırdı. artık gözyaşlarının akmasını istemiyordu. başına deli gibi ağrılar giriyor, göz kapaklarının direnmeye mecali kalmamıştı. ne kadar süredir odasında beraber içtiklerine emin değildi.
"sorun değil jisung, sen sadece ona güvendin" ses tonu fazlasıyla durgundu.
"güvendim" dedi tekrar gülümserken
changbin aralarında duran şişeleri kenara iterek yerde tam onun karşısına gelebilecek şekilde kaydı. jisung sanki bu anı bekliyormuş gibi kollarını onun boynuna dolarken ağlaması daha da şiddetlendi.
şu an gerçekten sevgilisine güvenip yarı yolda bırakıldığı için mi ağlıyor yoksa aldatılmanın ona ağır gelmesi yüzünden mi bilmiyordu. üzgündü fazlasıyla üzgün.
changbin ondan yavaşça ayrılırken yüzünü avuçları arasına aldı. başparmaklarıyla gözyaşlarını sildi. tam gözlerinin içine bakıyordu jisungun bir başkası yüzünden ıslanmış kirpiklerini görmek onun canını acıtıyordu. ağlamaktan şişmiş ve kızarmış gözleri bile o kadar güzeldi ki... bir anda kendini onun yüzünü incelerken buldu. jisungun elleri ellerinin üzerindeydi. şu anki durumları changbinin fazlasıyla aklını bulandırıyordu.
içki yüzünden sanırım diye geçirdi içinden ellerini çekmek istediğinde jisung durdurdu onu. hiçbir şey söylemedi sadece gözlerine bakmaya devam etti.
"jisung"
diye fısıldadığında konuşmak için bile gücü olmadığı fark etti.
her zaman ona bu kadar yakındı ama iplerini elinde tutmayı hep başarmıştı. şimdiyse hisselerine engel olamıyordu. gözleri dudaklarına kaydığında kalbi ağzında atıyordu sanki. kulaklarındaki uğultu daha da derinleşirken onu öptü.
-s