Ben ona o kadar çok hayranlıkla bakıyordum ki konuştuklarından sadece isminin murat olduğunu anlayabilmiştim bir süre sonra yanımda ki boş sıranın geriye doğru çekildiğini hisseddim hızla sağıma baktım ve bu oydu tahtada isminin murat olduğunu söyleyen çocuktu
" Burası boş mu?"
Dedi ben sadedece ona baktım tam cevap verecekken arkamdaki nisa yani zorbam onunlakonuşmaya başladı
" Benden sana tavsiye onunla asla oturma eğer oturursan en büyük pişmanlığını yaşamış olursun"
Murat sadece nisaya baktı ve sessizce umursamaz bir tavırla
" Ben buraya oturma iznini senden değil bu sıraya oturan kişiden izin aldım eğer ki kabul etmezse bile paşa paşa başka sıraya oturmak için oradan ayrılırım yani senin onun yerine cevap vermene hakkın yok"
Bu sözerin ardından nisa Murat'a sınırlı bir yüz ifadesiyle bakıyordu murat zeynepe dönerek samimi bir şekilde
" Buraya oturabilir miyim?"
Zeynep bu soruyla sadece tebessüm ederek sadece salladı bu güzel tebessümün ardından muratta gülümsedi ve sıraya yerlesti Zeynep muratın onun yanında oturmasına içten içe sevinmişti