Sabah'ın yedisiydi ve annem bana yine yulaf lapası yapmıştı.Annem bana hep der "yulaf yersen güçlü olursun bla bla " ne yapabilirim ki çok kötü tadı var neyse ...
"Alev ders zamanı bugün fen yapıcağız."
Tamam diyip yanına gittim. Anne yemek yeseydim çok açım dedim üzüntülü bir sesle.
"Hayır yiyemezsin zaten aç karınla daha iyi anlıyorsun (!)"
"Ama anne lütfen yiyeyim lütfen çok açım dedim tekrar tekrar."
Sinirlenerek bana hızlıcana bir tokat attı .O an bütün hayatım gözlerimin önünden geçti ve ne kadar acı bir hayatım olduğunu anladım. Peki yüzüme ne oldu derseniz domates gibi kızardı ve göz yaşlarımı tutamayıp odama koştum peki neden bana bunları yapıyor ben onun için sadece bir hiçtim sadece. Beni mutlu eden bi tek ayıcığımdı ve tam ayıcığıma sarılcakken annem kapıyı açıp daha ders bitmedi sulu göz benden kolay kaçamazsın dedi öfkeli sesle . Ben sadece 12 yaşındaydım ve babam yoktu bu yüzden baba sevgisi görmedim,okula hiç gidemedim dostum olmadı sanki evimde mahkum oluyorum sanki evim hapishane gibi oluyor .
Annemin elinde parayla yaklaştı ve Alev şu parayı al ve bakkaldan fare zehiri al sana zehirin ekmek üzerindeki zehir nasıl olacağını göstericem tamam mı ? dedi.Kafamı onaylar bir biçimde sallayıp kapıyı açıp , ayakkabımı giyip dışarı çıktım zaten bakkal yanımızdaydı .
Bakkalcı amca kızaran yanağımı görünce ilk dediği söz şu oldu "kızım yine annen sana bir şey mi yaptı?" dedi . Hayır sadece yanlızca yere düştüm.
"peki öyle olsun, sen neden geldin "şaskın tavırlarla
"Fare zehiri alıcağım sıvı olursa iyi "içinden kesin bu kız delirmiş ne fare zehiri istiyor diyordur şimdi .
"neden alıyorsun heee anladım annen istedi di mi ?"evet kim istiyecek başka ben mi yok canım
"Evet , iki tane istiyorum"
"Tamam borcunuz 50 "normalde 25 annem sorucak kaç TL olduğunu kesin
"Yanımda zaten 50 TL vardı alın "Verdim ve ilacı poşete koyup kapıya doğru yöneldim ve arkamdan bir ses geldi.
" iyi günler"
Eve gitmeden önce bi tanesini uzun kazağıma koydum . Kapıyı çaldım tedirgin hissederek annem açtığı gibi para üstü nerede dedi . Zamlanmış anne 50 TL tuttu dedim .
"Ben içeri geçiyorum sen bana su getir bi de ekmek tamam mı ? "
"Tamam "
Mutfağa geçip bulaşık makinesinden bardak alıp ,musluktan su koydum ve tam zehiri koyacakken ben napıyorum dedim kendime ama iyi bir hayat için yapmam gerekiyor kapaya bakıp gelmediğini görünce zehiri koyup ekmeği alıp içeri girdim .
"Al anne suyun "ooo bol iç şifalı su
"Geç koltuğa otur "tamam anne"
"Tamam, anne"
Ekmeğe zehiri koymuştu ve ekmek yeşile dönmeye başlamıştı yani normal sonra annemden garip sözler çıktı dudaklarının arasından "al şunu ye !!!"neden ki üfff
Hayır anne istemiyorum dedim kızgın bir sesle
"Peki öyle olsun şu konu bitsin ekmeği yiyeceksin "
Tabi korkumdan yutkundum şimdi ya ben ölecektim ya annem ...
Annem suyu eliyle içmeye başladı taaa sonuna kadar çok susamış gibidi aman neyse gebersin gitsin
Bir süre geçtiğinde başı dönmeye başladı ve bana baktı.
"Bunun içinde ne var gerizekalı yoksa yok yok sen bunu yapamazsın sen benim kadar zeki değilsin"
"Maalesef senden daha zekiyim "
O sırada ondan beklemediğim cümler dudaklarının arasından çıkarken annem üzgün bir yüzle "üzgünüm , her şey için kızım "bana ilk defa kızım demişti .
Yalan söylüyorsun bu-bu gerçek değil yalan söylüyorsun konuşamıyorken bile ne kadar gözlerimden yaşlar aksa bile ...doğruymuş dediklerim .
Tabi yalandı ahmak neyse açıkla- açıklamayacağım derken bayılı verdi .
Her şey benim yüzümden olmuştu peki sonra nasıl kurtuldum şöyle:
Hayatımda ilk defa birini öldürmüştüm o yüzden telaş yaptım bu normal yani hayatında ilk defa cinayet işleyen için ...sonra yanıma hiç birşey almadan kapıyı açıp ayakkabı giyecekken terlik giyip koşa koşa yan sokakataki çöp kutularının yanına oturdum ve ağlamaya başladım istemsizce bu ben değilim bunu ben yapamazdım bi an öfkeyle ama yapmıştım .
Yanımdan ses gelmişti ve bi an ürkerek yere düştüm. "Selam ben Bulut napiyosun burada ailen yok mu? " ne kadar meraklı çocuk benim yaşlarımda sanki bende Alev maalesef artık ailem yok" diyivermiştim doğruydu artık bir ailem yoktu .
"Senin için üzüldüm yani"gerçekten şaka yapıyor sanki bi an refleksle " sen anlamazsın anne baskını (!) "sonra direk ağzımı kapatarak özür dilerim sana şey- demek istemedim derken sorun değil demesi beni ona karşı yumuşatmıştı sanki eğer öyle olmasaydı onu da öldürmek isterdim üfff artık iyi biri olmam lazım o kötü biri değil gibi çok iyi kalpli. Aniden Bulut oğlum nerdesin diye endişeli bir ses geldi galiba annesi . "Burdayım anne bak yeni arkadaş edindim ailesi yokmuş bizde kalabilir mi lütfen "demişti benim için ve gerçek yüzümü bilmeden . "Eminsen tamam oğlum bu arada ben Bahar senin ismin" diyerek bana yöneldi .B-ben Alev dedim biraz endişeli bir şekilde , "eminim anne sen de istiyor musun Alev ? " o an gerçekten sevildiğimi hissettim ve evet bağırmak isterken sadece evet dedim . Bana yaklaşarak elini uzattı ve o sıcak elini tutup ayağa kalktım o da çok mutluydu ben ise hala şokta .
Ama ben bunları hak etmiyordum ve asla hak edemem onlar melek gibiyken ben ise şeytan gibiyim sanki cennette haksız yer duran günahkar bir kişi gibi hissediyordum.