Bölüm 1

" evett aferin kızıma, evet ayağını oraya koy ama bak kızım motoru cizmeyelim, hah oldu aferim kizima " babamın bu sözleri okadar çok mutlu ediyordu ki beni küçücük ruhuma bir el dokunuyordu sanki, annem gittiğinden beridir babam bana ev olmuştu. Anneme kızmıyorum oda belkide Dünyada bir parçası olmasını istemişti, bilmiyorum. Motorda babamın kucağından turluyorduk, kendimi bildim bileli babam motor aşığıdir ama her motora değil ha kendi motoruna. Hep anlatır gençken ailesinden gizli çalışarak almış bu motoru, ismi bile var ~Yıldırım ~ sanki tek çocuk değildim de ikinci çocuğu gibi severdi Yıldırımı. Babam motoru baraja parkettikten sonra ilk kendisi indi sonra beni kucaklayacak indirdi, aklıma bir anda bir soru takılmışcasina ona baktım " baba bana ne zaman sürdüreceksin ? Artık büyüdüm değil mi? 9 yaşındayım bak" dedim umutlu gözlerle, çok şaşırmış ve bunu duymayı bekler gibi bana baktı, sonra bana sicak Bir gülümsemeyle konuşmaya başladı " ahh ahh biliyordum bu günün geleceğini korktuğumuz başımıza geldi desene... Peki yarın erken uyanirsan ilk kez sana motor öğreteceğim tamam mı" dedi çok heyecanlanmıştım ilk kez ben surecektim heyecandan zıplayıp - yeyy yeyyy sonundaa- diyordum " hop hop melliy hanım erken uyanamazsaniz öğretmem bak, hadi gel bu gün erken uyuyalım " dedi ilkkez bu kadar erken uyumaya meraklı olduğumu hatırladım erken uyanıp erkenden öğrenmek istiyordum..