ᗷİᖇ ᗰᗩᔕᗩᒪᗪᗩ KᗩYᗷOᒪᗩᑎ KᗩᒪᑭᒪEᖇ
...
Hiçbir şey ele geçince, hayalde olduğu kadar güzel kalmaz.!
UMARIM BEĞENİRSİNİZ ʕ￫ᴥ￩ʔ KEYİFLİ OKUMALAR
YAZAN: CANSU S*******
𝐵𝒪𝐿𝒰𝑀 5
"Evet çocuklar bugünlük ders bu kadardı bugünki konuları eve gidince iyice çalışmayı unutmayın yarın sözlü var ona göre"
X:
"Hayır yaa ,bu sözlü merakınız nedir hiç anlamıyorum hocam"
X:
"Evet hocam daha geçen hafta sözlü yapmadıkmı zaten"
Öğ:
"Sessiz olun gençler ,yarın sözlü olacaktır o kadar"
Zil sesi
Öğ:
"Çıkabilirsiniz iyi çalışmalar"
Mert:
"Şşt Damla uyan"
Damla tüm ders boyunca uyumuştu,başını masaya yaslamış ,yüzünü koyduğu defter yüzünden sağ yanağında çizgiler şeklinde kırmızı bir iz olmuştu
"Damla uyanırmısın artık,ştt uyansana"
Başını kaldırarak,Gözleri zar zor açtı
"Ah saat kaç"
"Ahahahaha ahahaha "
"Nooldu be neye gülüyosun"
"Ah yok bişi ,sen bi lavaboya gidip üstünü başını düzelt öyle gel kapıda seni beklicem ahaha ahaha "
"İyi tamam, ama gülme artık lütfen!"
"Ihım ıhım tamam peki gülmüyorum"
Damla çantasını alarak hızlı adımlarla lavaboya doğru yürüdü,kendini aynada görünce çok utandı ,yüzündeki defter izi,dağılmış saçları ve ağzından akmış salyasını görünce başından aşağı kaynar sular döküldü resmen ,ve Mert'in onun bu haline güldüğünü anlamıştı 'nasıl çıkıcam şimdi karşısına' diye söylenirken önce yüzünü yıkadı ardından çantasından makyaj malzemelerini çıkararak, ilk yaptığı makyajın aynısı yaptı dudaklarına da rujunu sürdükten sonra saçlarını taramaya koyuldu çantasından tarağını çıkararak elini saçına doğru götürecektiki saçındaki tokasının olmadığı farketti
"Hayırr olamaz tokam ,tokam nerde burdamı düşürdüm yoksa sınıftamı ah kahretsin onu bulman lazım,o benim için çok değerli"
Yerlere bakınırken lavaboya bir kız geldi
"Hm şey sen Damla'sın dimi "
Damla başını kaldırarak kendisine seslenen kıza baktı
"Evet Damla benim,nooldu"
"Mert benden seni çağırmamı istedi de bahçede bekliyormuş seni "
"Ah tamam birazdan geliyorum "
"Peki,Görüşürüz"
"Hoşçakal"
'Ah kahretsin nasıl böyle bir hata yapabilirim ,o tokayı ilk defa taktım ve başıma gelenlere bak,onu bulmadan asla biryere gitmicem,ama önce Mert'e haber vermem lazım '
Taramadığı saçlarını hızlıca üstten taradıktan sonra çantasını alarak hızlıca bahçeye çıktı
"Ah Damla,sonunda geldin,bian gelmicektin sandım ,seni eve bırakırım diye düşünmüştüm"
"Hayır olma-"
"Sınıfta sana güldüğüm için kırgınsan eğer, özür dilerim ben seni bian öyle görün-"
"Hayır onan deği-"
"Eğer hala işin bitmediyse seni bekleyebilirim , acele ettirdim san-"
"Ahh Mert bir dursana! sürekli sözümü bölüp duruyorsun"
"..."
"Tokamı kaybettim,o toka benim için çok değerli ve onu bulmadan hiçbiryere gidemem"
"Ah anladım,bende sana yardım ediyim "
Şoför:
"Efendim babanız sizi bekliyor biliyorsunuz"
"Mert sorun değil büyük ihtimalle sınıfta falandır ben bulduktan sonra eve dönerim"
"Peki,kusura bakma ,yarın görüşürüz o halde"
"Görüşürüz hoşçakal"
Damla,Mert ile vedalaştıktan sonra tekrar sınıfa girmeye hazırlandı okula doğru yürürken
Esat hoca onu durdurarak
"Damla'cım nereye böyle ,ders bitti biliyosun dimi ,daha fazla geç olmadan eve dönmelisin"
"Şey hocam benim bir eşyam kayboldu sınıfta düşürdüm diye tahmin ediyorum bana sadece on dakika verseniz yeter hemen alıp gelsem olur mu?"
"İyi biraz çabuk ol ama yarım saat sonra kapılar kilitlenicek,benim acil bi işim var o yüzden çıkmam lazım,bu telefon numaram bişi olursa beni burdan arayabilirsin ,dikkat et görüşmek üzere"
"Peki anladım ,Teşekkür ederim hocam ,iyi günler"
'Ah peki nerdesin bakalım ,yarım saat geçmeden seni bulup çıkmam lazım nasıl bu kadar dikkatsiz olabilirim ah Damla ah!
Sonunda İşte geldim sınıfım neden 4. Katta olmak zorundaki anlamıyorum bu çok yorucu gerçekten'
Damla, çantasını bir sıraya bırakarak önce kendi masasını kontrol etti
'Nerde bu ya'
Sonra yavaş yavaş tüm yeri aramaya başladı,yerleri,masaların altını,çöp kenarlarını bile ama hiç biyerde bulamadı
'Ah çok yoruldum şimdiden on dakika geçti bile ,son 6 sıra kaldı dayan Damla'
Kolarını sıvayarak güç işareti yaptıktan sonra kaldığı sıradan devam etmeye başladı hiç bişey bulamadı sadece son bir sıra kalmıştı oda Nisa'ya aitti
'acaba intikam için o almış olabilirmi ' diye geçirdi içinden ,neyse burdada yoksa eve gidicem artık geberecek gibi hissediyorum
'Ah burdada yok'
'sıranın altında kitabını unutmuş '
'Ne bu bir günlükmü,sandığımdan dahada aptalmış , kim böyle özel birşeyi okulda bırakırki'
'Acaba baksammı,hayır bakamam bu ona ait'
'Baksammı acaba,hem onun gibi birinin özel birşeyi olduğunu sanmıyorum'
'Yok yok Damla sakın!herkesin özeli vardır'
'Ah niye bu kadar merak ettimki şimdi'
Günlüğü elinde tutarken okuyup okumamak arasında kalmıştı Damla ,günlüğün kapağını açtı ,açar açmaz bir fotoraf gördü, Nisa ve yanında bir erkekle çekindiği fotorafı gördü fotorafın altında
(SENİ ÇOK SEVİYORUM EMİR ,İLK AŞKIM)
yazıyordu.
"Ne bu kız bir erkektenmi hoşlanıyo , vay be bunu öğrenmem iyi oldu, ama ,Emir bugün çok yakışklı diye bahsettikleri o çocuk değil mi ,gerçekten de çok yakışıklıymı- "
"haa napıyosun sen be ,sende kimsi-"
"Başkalarının eşyalarını karıştırmak hoşuna mı gidiyor"
Damla Fotorafa bakakalmış kendi kendine konuşurken ,Arkasından Emir Gelmişti Damla'nın ne dediğini duymasa bile Nisa'nın masasında olduğu için şüphelenerek yanına gitmişti ,Nisa'nın günlüğünü okuduğunu görünce çok öfkelenmişti belliki Nisa çıkmak için acele ederken günlüğünü sıranın altında unutmuştu öfkeyle Damla'nın elinde günlüğü hızla aldı ,Damla'nın fotoğrafta gördüğü erkek ,Emir, bir adımlık mesafede karşısında duruyordu
"Demek Emir sensin"
"Bensem bu neyi değiştirir,konuyu değiştirmede ,Nisa'nın özel eşyasını nasıl karıştırmaya cürret edersin"
"Nasıl bilip bilmeden böyle konuşursun"
'Ah Damla sakin oll ,yapabilirsin'
"Başkasının günlüğüyle Ne yapıyordun o halde açıkla "
"Dinle , Ben tokamı kaybetmiştim bu yüzden aramaya geldim ,sırayı çekince bu günlük le beraber içinden bir fotoğraf yere düştü bende fotorafı içine koyarken sen de beni gördün ve yanlış anladın ,bu kadar "
'Ahh küçücük bir yalandan bişi olmaz bence,sadece bu seferlik bidaha asla yalan söylemicem ki zaten(her zaman yalan söyler)ahh niye konuşmuyo bu,niye bu kadar sessiz korkmaya başladım artık ,neyse eve gitmem gerektiğini söyleyip çıkıcam evet, Damla şimdi '
Emir'in yanından hızlıca ayrılarak çantasını aldı,kapıdan tam çıkacakken
"Bekle,biyere gidemessin"
'Ne ,Amanın ne diyo bu ,yoksa,hayır hayır Damla aklına kötü şeyler getirme sadece yoluna devam et'
Bi adım daha attı
"Hey duymadınmı beni , hiç biryere gidemessin,kapıları 5 dakka önce kilitlediler ,nasıl çıkmayı düşünüyosun"
Damla her zamanki gibi duygularını gizleyemedi,gözlerini kocaman açmış sinirli ve korkmuş suratıyla Emir'e baktı,Emir bianlığına o suratı görünce bir adım geriye gitti
"Senn!!(●__●)"
"Hey orda dur, yaklaşma bu saatte evde olman gerekirdi benim suçum değil,hem neden kapıları ben kapatmış gibi bakıyorsun "
Emir:
'Deli mi ne bu neden bu kadar korkutucu bişekilde bakıyor'
"Ihıhı ıhıhı(,╯︵╰,),sen benim çıkmama yardım edermisin çok korkuyorum,eve gitmek istiyorum"
Emir:
'Ne bu kız tam bir aptal,az önce beni öldürecek gibi bakıyordu şimdi suratının haline bak'
"Tamam, ama önce Ağlamayı kesermisin"
Damla:
"Tamam sustum ,Teşekkür ederim"
DEVAM EDECEK...
umarım bu bölümü beğenmişsinizdir
Yorumlarınızı bekliyorum（＾ｖ＾）
