Bu bölümde: Yeni okulun ilk günü, beklenmedik bir karşılaşma ve kalbimde anlam veremediğim o ilk kıpırtı… ❤️🩹
Başlangıç:
Ben Ada 17 yaşımdayım taşınma sebebiyle İzmirdeki bu okula yerleştim arkamdaki insanları bırakıp buraya gelmek çok zordu bembeyaz bi sayfa açmak tanımadığım insanların bilmediğim bi şehire ortama sürüklenmek hayatımı nasıl etkileyecekti..
Alarm sesime uyandım gözlerimi açtığımda daha tam yerleşemediğimiz evimiz odam dağınık eşyalarım komidinin üzerindeki telefonuma uzandım ve alarmı kapattım saat 08.30du doğruldum ve yatağa oturdum kolumdaki siyaj tokamı çıkartıp saçlarımı hafif bağladım ve ayağa kalktım lavaboda elimi yüzümü yıkadım odama geçtim kapımı yavaşca kapattım valizimin içinden makyaj malzemelerimi aldım ve aynanın karşısındaki sandalyeme oturdum bazı malzemelerimi çıkarttım masanın üzerine koydum hafif bi makyaj yaptım kolej olduğu için sorun olucağını düşünmüyodum saçlarımı düzleştirdim dolabımı açtım askıdan pembe polo yaka ve gri tonlarda baggy pantolonumu aldım hızla giyindim kapımın arkasından siyah pembe nike çantamı aldım ve kapımı açtım telefonumu cebime attım ve merdivenlerden indim ev yavaştan düzen almaya başlamıştı anneme seslendim
Ada:Ben çıkıyorum annee
Melek:Tamam kızım iyi dersler
Ada:sağol anne
Kapıyı açtım ayakkabılarımı giydim ve çıktım motoruma bindim ve okula gittim merdivenlerden çıkıp içeri girdim kocaman bi koridordaydım çok kalabalıktı bi kaç kişi bana bakıyodu 3 erkek 2 kız olan bi grup vardı yanlarına yaklaştım hafif bi tebessümle
Ada:Selam ben yeniyimde 11B nerde acaba
Siyah saçlı uzun boylu erkek gözlerime derin derin baktı
Eflin ve ela:Bizim sınıftasın götürelim gel
Ada:tamam
Sınıfa geçtik
Eflin ve ela ile tanıştıktan sonra nereye oturacağımı sordum
Ela: şuraya geç istersen önünüzde ben ve ahmet arkanızda eflin ve efe var
Ada:tamam
Cam kenarına oturdum dışarıya. Bakmaya. Başladım çok vakit geçmeden zil çaldı ve sınıfa yine o çocuk geldi sıramın karşısında bana bakıyodu
Ada:bişeymi oldu
Emirhan:yerimden kalkıcakmısın
Ada:pardon boş sandım
Emirhan :masanın altına baksan görürdün çantamı
Sesimi yükselterek
Ada:pardon dedim ya
Kısık sesle
Ada:öküz
Emirhan:anlamadım
Ada:yok bişey
Ayağa kalktım çocuk cam tarafına oturdu yanına geçtim oturdum
Ders başladı çocuk arkasına yaslanmış dışarı bakıyodu cam yarısına kadar açıktı
Kalbim ritim bozukluğundan sızlamaya ve nefesim daralmaya başladı elimi kalbime götürdüm çocuk bana baktı bişey dicekmiş gibi oldu fakat geri çekildi
Ada:camı açarmısın biraz daha (bitkin bi sesle)
Emirhan:iyimisin sen
Gözlerim kararmaya başladı kafamın yana gittiğini hissettim artık bulanık görüyodum yere öylece yığılacakken belimi kavrayan bi el hissettim gözümün önü tamamen karardı sesler öylece kesildi...
