Yine bir gün uyandım. Ben Açelya Soykan 22 yaşındayım.
Ben babamın çalışmaması yüzünden henüz Üniversiteye gidememiş hayalleri yarım kalmış biriyim. Babam bana her nekadar kendini affettirmeye çalışsada geçmişteki yaralarım daha kapanmamıştı.
“Açelya aşağıya gelir misin senle birşey konuşmak istiyoruz!” Seslenen babamdı.
Hemen Altıma gri kot şort üzerime ise, dar beyaz bir bluz giydim. Crop değildi ama çokta uzun değildi. Göbeğim açılmıyordu sadece.Saçlarım ise salık.
Aşağıya indim. Annem yıllar sonra kendi elleriyle ilk defa kahvaltı hazırlamıştı. Babam ise masanın ucunda oturmuş benim geldiğimi görünce oturmam için işaret etmişti.
*Oturdum
“günaydın kızım Annende oturusun sana anlatacaklarımız var”
Annem çayları koyup oturdu ve yutkundu. Ne olduğunu ve ortamın neden bu kadar sessizleştiğini merak ediyordum.
“Baba artık ne olduğunu söyler misiniz?”
“Bir süredir durumumuz iyi kızım biliyorsun. Ama bunu yapmak o kadar da kolay olmadı. Ansızın bir gün bir adamdan borç aldım ve ona ödeyeceğimi söyledim. Ama kumarda oynadım ve ikiye katladım.”
dedi ve sustu
“e geri öde ikiye katladıysan” dedim aldırmadan
“Kızım baban paraları ikiye katladığı yetmiyormuş gibi bir de ikinci turunu oynayayım demiş ve tüm parayı kaybetmiş!”
“Ne? Nasıl…”
Birden babamın telefonu çaldı. Arayan kişinin ismi “B” ile başlıyordu ve başka bir yere geçip telefonu açtı.
Annem;
“kızım ben çok korkuyorum yardım et”
“anne noldu?”
“eğer bu borçlar ödenmezse baban yine o lanet olası içkiyi içip beni dövecek”
“anne saçmalama babam değişti ya”
“hayır. Değişmedi Açelya. O hala aynı. Sen üzülme diye ses çıkarmadım hiç bir zaman. Baban neye sinirlense benden çıkarıyor sinirini. Eğer bu borç kapanmazsa artık beni dövmesine dayanamayacağım. Canım çok yanıyor!”