Jisungdan~
Okul sonunda bitmiş eve gidiyordum. bir yandan okulun bitmesine sevinirken. Bir yandan evde yaşayacağım senoryolar aklıma geldikçe tedirgin oluyordum
Biraz da olsa eve geç gitmek için yolumu bayağı uzatmıştım. Artık ilk kez gördüğüm caddelerde yürüyordum ve iş işten geçmişti.
Hava kararmaya başlıyordu. Yine böyle bir karar almıştım ki. Eve geç gitmek daha kötü olurdu benim için.
Evin yolunu bulmayı dileyerek yürümeye devam ettim. Nasıl olsa bir şekilde giderdim
Tam yolu buldum diyecekken kafamı çarptığım şey ile duraksadım. Hava tamamen kararmıştı ve göz gözü görmüyordu muhtemelen yoldan geçen birine çarpmıştım
J:"pardon."
Pardon dedikten sonra yoluma devam etmek istemiştim ama çarptığım kişi buna izin vermemişti. Uzun ve bir o kadarda kaslı biriydi sanırım.
Kaslı adam cebinden telefonunu çıkarıp flaşını üzerime tutmuştu. Bunu beni görmek için yaptığı belliydi. Ama neden?
Bende onu görmek adına flaşımı açmıştım. Gayet yakışıklı bir yüzü vardı ama hayatımda daha önce hiç görmemiştim. Kim ki bu adam?
Oda zaten fazla durmamış-niye durduğunu da bilmiyorum-sonra gitmişti.
Minhodan~
Bu oydu. Han jisung. Günlerdir aradığım kişi. Pek tekin olmayan bir cadde de önüme çıkıvermişti. Bu saate onun ne işi vardı orada.
Ve ben neden onu orada bırakıp gittim ki. Aradığım kişi oydu ve ona sormam gereken çok fazla şey vardı.
Beni tanımıyordu ama ben onu kendisinden bile daha iyi tanıyordum. Suçlu olmadığını da. Ona ihtiyacım var. Olup bitenleri ancak o söyler.
Ama bu fırsatta gitti elimden evinin adresi hiç bir yerde bulunmuyordu. Bir telefon numarası bile ne hastane kayıtlarında vardı ne karakol kayıtlarında. Hiç bir yer.
------------
Bölümler uzun olsun istiyorum ama beynim senaryo üretmiyor
Bölümü beğenmişsinizdir umarım
Ben kaçarr