Karanlıktan korkan jeongin korkan gözlerle changbine bakmıştı
Changbin "Jeongin çıkarırlar birazdan bizi iyi misin neden bu kadar korktun"
Jeongin "ben-ben karanlık- fobim" dedi nefes nefese zor nefes alıyordu
Changbin "Siktir ciddi misin... Her neyse sakın olmaya çalış nefes almaya çalış"
Jeongin geniş asansörde dayanamayıp oturdu changbin de karşısında oturdu sakince elini jeonginin yüzüne attı ve yere bakan yüzünü kaldırdı dolu gözlerle duruyordu
Changbin "Sadece sakın kal tamam mı lütfen senin için"
Jeongin konuşmuyordu sadece nefes almaya çalışıyordu
Changbin "Bir yolu yok mu sakinleşmenin?"
Jeongin "Abim gene-genelde s-sarılırd-"
Changbin "Sana sarılabilir miyim? "
Jeongin kafasını sallayınca changbin onu yavaşça yanına çekti ve sarıldı jeongin ise hala korkuyordu ama en azından kendini güvende hissetmesine iyi gelmişti
(...)
Jisung ise grubu aramıştı
Jisung "Nerdesiniz bulamadınız mı"
Felix "Burda değil"
Chan "3. Katta değil"
Hyunjin de Felix'in açtığı telefondan baktı
Hyunjin "Jeonginle changbin nerde? "
Minho da jisung'tan bakıyordu
Minho "lan-"
Felix "Belki asansörde kalmışlardı-"
Hyunjin "Jeonginin karablık fobisi var kaldılarsa- benim bakmam lazım" dedi asansörün olduğu yere giderken cidden bozulmuştu Hyunjin hızlıca avm yetkililerini bulmaya çalışıyordu telefonundan aradı ve birilerine ulaşmaya çalışıyordu
Jeongin ve changbin ise uzun bir süre sarılmayı bırakmamış en sonunda jeonginin geri çekilmesi ile bırakmıştı changbin jeongini
bu gün bayaaa bölüm attığım için bunu kısakesdim kusura bakmayın 😭
62 ookuma olmuş çooook teşkürler∞
