Ağladım... sessizce kimselere hissettirmeden ağladım Mesut`a bir şey yapmayacaktım, yapamayacaktım... şimdilik ama sonra tabii ki alacaktım intikamımı. O kadını defalarca götürdüğü o dağ evine beni asla ama asla götürmemişti... ben de istemiştim gitmeyi oysa ki defalarca hem de , ama götürmemişti işte... o kadını defalarca götürmüştü ama şimdi boşansam? yok, olmazdı babam mahvederdi beni çok kızardı bana bağırsam ona kızsam , kırsam döksem ? yok o da olmazdı karşılığını alırdım çünkü bağırıp çağırırdı bana. En iyisi babamdan gizli boşanmaktı...
Eve gelmiştim artık her şey çok farklı olacaktı eski Berfin yoktu artık hemen düşünmeye başladım ve işte! telefonu oradaydı oracıkta komodinin üstünde hemen aldım çok şükür ki şifre yoktu hemen telefonu açtım, kişilere girdim, önce annemin sonra da babamın telefon numarasını sildim telefondan peki ya ablam? ablamı da sildim her şeyi garantiye almak lazım sonuçta değil mi? hemen telefonu bıraktım koltuğa oturup kitabımı açtım ve işte o an kapı çaldı, gelmişti. Hemen kapıyı açtım ve olabildiğince güler yüzle "Hoşgeldin" dedim "Hoşbulduk, yemekte ne var?" ne? gerçekten beni aldatıp eve geldikten sonra soracağı soru bu muydu ? evet , bana hiç çiçek almamıştı bu yüzden bunu zaten beklemiyordum ama en azından yemeğe götürebilirdi ama yemekte ne var diye sormayı tercih etmişti, tamam cevabını verirdim bende o zaman "karnıyarık" dedim "iyi" verdiği tek cevap buydu "iyi"
sofrayı kurdum , tek çırpıda söylemem gerektiğini eğer söylemezsem asla söyleyemeyeceğimi düşünerek "Boşanmak istiyorum" dedim evet , başarmıştım en korktuğum kısımı atlatmıştım "kızım sen delirdin mi baban ne yapar haberin var mı senin" dedi o da benim gibi babamı düşünmüştü düşünsün ne yapabilirdi ki "Hiçbirşey yapamaz ben özgür bir kadınım" kalktı ve telefonunu aldı birazdan yaşayacağı şoku etkisi ile ne yapardı tahmin bile edemiyordum. "Osman baba... Osman babaaa" ve işte farketmişti "Berfin sen mi sildin numarayı telefondan?"
"Evet ben sildim öngördüm çünkü"
