O siteye yeni taşınmıştık.Henüz sitenin çevre düzenlemesi bile tamamlanmamıştı ama kumdan bir saha ve ona tutturulmuş bi voleybol filesi vardı.Çok aktif, özgüvenli ya da arkadaş canlısı değildim bu yüzden evde çokça zaman geçirip sıkıldım diye hayıflanarak annemin başının etini yerdim.
Babam hafta sonu bana voleybol oynamayı öğreteceğine dair söz vermişti.Sınıfımda ki tüm kızlar voleybol kursuna gidiyorlardı;her teneffüste ya voleybol oynuyorlardı ya da voleybol hakkında konuşuyorlardı.Bana zorbalık yapmazlardı hatta beni severlerdi bile ama aralarına çok da dahil olamazdım.Voleybolda berbattım üstelik bana göre onlar o kadar güzeldi ki yanlarına kendimi yakıştıramıyordum.
Benim de enteresan hobilerim vardı daha doğrusu tek bi hobim vardı o da hayvanlarla ilgili bilgiler öğrenmek; küçük bi deftere öğrendiklerimi not ederdim.Bir de Arda vardı tabii.Okulun popüler çocuğu falan değildi ama ona birinci sınıftan beri aşıktım.Tabii ki hiçbir zaman dikkatini çekemedim.Üstelik ondan ve arkadaşlarından zorbalık bile gördüm ama bunu şimdi anlatmayacağım.
Evet babam sözünü tuttu birlikte kum sahaya indik.Tek yapabildiğimin manşet atarak topu Allah’ına kavuşturmak olduğunu görünce babamın “bu kadar da beklemiyodum” diyen hayal kırıklığı bakışı yüzüme tokat gibi çarptı.Babam tam bi sporcuydu ve her konuda olmamı istedikleri gibi bu konuda da iyi olmamı istiyordu.Voleybol kursuna gitmek istemiştim ama göndermediler “her şeyde başarılı olacağım ama kendi kendime (nasıl olacaksa!).”
Yarım saat geçmemişti ki sahaya erkekler akın etti.Biz biraz kenara kaymak zorunda kaldık çünkü maç yapacaklarmış.Babam futbola dayanamaz asla benden ilgisini yavaş yavaş yitirmeye başladı.Bi çocuğa adını sordu.Adaş çıktılar sonra iki kişi daha isminin aynı olduğunu söyledi.Babam sen eve gitsen olur mu? diye bana sorunca on erkeğin arasından salak gibi geçip eve gitmek utanç vericiydi.O gün çocukların arasında o var mıydı hatırlamıyorum…