Yaşayan iyi yanım yer çekiminin olmadığı bir kapsül de süzülürken,karşı kapsül de yansımasına benzer bir bedene gözü ilişti. Görüntüsüyle tıpa tıp aynı olan silüet elini açıp yanına davet etti. Süzülerek benzer silüetimin ellerinin arasına ellerimi bıraktım. Tanrının meleklerinin yüzünde ki masum benzer tebessümünü yerleştirmişti dudak kıvrımlarına. Ellerimden tutup kendine doğru çekti.kulak hizama ağzını yaklaştırıp “Artık sana ihtiyaç yok..” diye fısıldadı gülümseyerek. İfadesizce baktım. Belinden silahını çıkarışını seyrettim.Metal sol göğüsümün üzerime dayalıydı. Gözlerime son kez bakıp gülümsedi ve ateşledi. Yere yığılmıştım,düpedüz ölmüştüm. Ölmüştü iyi olan.gökten ölü bedenimi izliyordum adeta,ve yanıbaşında ki ona benzeyen eli kanlı silüeti. İkisi de bendim. Aslında anlamalıydım, eli kanlı olan kötü yanımdı. Uzun zaman geçmeden aniden kötü olanın bedeninde hayat buldum. Elimde ki silaha baktım ve sonrada ölü bedene. “Artık buradayım “ dedim kendime…“Artık buradayım… “
