Pek de eleştirel bir insan değilim ama hikayelerdeki, hatta dizilerdeki ve filmlerdeki çoğu baba karakterin istismarcı olması, üstelik bunun çok düz işlenilmesi gözüme batmaya başladı.
Aslına bakarsanız bir oğlun veya kızın babasıyla ilişkisinin kompleks olması için ortaya istismar karışmış olması gerekmiyor. Bazen basit bir kişilik uyuşmazlığı bile ciddi anlamda karmakarışık durumları beraberinde getirebiliyor.
Diyelim ki ortada istismar durumu söz konusu. O bile oldukça kompleks. İstismar sadece babanın çocuğunu canı istedikçe dövmesiyle olmaz. (Bu konuda çok bilgili değilim o yüzden istismar türkeri hakkında konuşmayacağım. Yine de istismarın kendisi de basit bir durum değil onu söylemek istiyorum.)
Açıkçası bu durumda iki tarafın da birbirine saf nefret beslediği ya da istismara uğrayan kişinin acı dışında hiçbir şey hissetmediği gibi olayların yaygın olduğunu da sanmıyorum. Mümkün mü? Evet. Ama dediğim gibi, yaygın olduklarını hiç sanmıyorum.
İstismarcı bir insan saf kötü olmayabilir. Çocuğuna vurduktan sonra aynı saat içinde onu dondurma almaya götürebilir. Ona içtenlikle sarılabilir. Bu sebepten ötürü çocuk, babasına kızgın olsa da ondan nefret edemez. Ya da baba hakkında kötü düşününce kendini suçlu hisseder. Tabii bunlar yalnızca birer örnek.
Bu konu hakkında fazla konuşmak istemiyorum. Dediğim gibi, fazla bir bilgim yok. Ama Wattpad ya da Çizgi Stüdyo yazarlarının daha kompleks baba-çocuk ilişkileri yazmayı denemelerini çok isterim.
Harika olmak zorunda değiller. En azından denenmesi bile benim ilgimi çeker.
Normalde yazdığım şeylerde başkalarının kendi reklamlarını yapmalarını sevmiyorum. Ancak kitabınızda bahsettiğim türden, yüzeysel olmayan karakterleriniz varsa söyleyin.
Hazır Yks bitmişken bir göz atayım!