Nida kulak tırmalayan çığlıklarını atarken Semih sevgilisinin yanına gelip ona yardımcı olmak istedi. Ancak Nida ikinci bir Semih gördüğü için nefesi tükendiğinde tekrar çığlık atmaya başlıyordu. Semih, sevgilisini kendine getirmek için sarsıp küçük tokatlar atıyordu.
İlk Semih ortadan kaybolunca ikinci Semih'e baktı ve ondan emin olamadığı için ittirip evin içinde kaçmaya başladı. "Nida, bekle."
"Sen Semih değilsin iblis. Uzak dur benden." Eline aldığı vazoyu ona doğru savurdu.
Nida'yı daha fazla korkutmamak için Semih uzak duruyordu. "Benim sevgilin. Başka kimse yok. ... Geçen yıl bu zamanlar pikniğe gitmiştik hatırlıyor musun? Salıncaktan düşmüştün. Kolundaki yara izi orda olmuştu. Benim, Semih." Semih, sevgilisini inandırmaya çalışıyordu geçmişi hatırlatarak.
Nida, biraz olsun sakinleştiğinde elindeki vazoyu yavaşça indirdi. Korkudan hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı Semih'in kollarında. Sevgilisinin tişörtüne damlayan kanı görmüştü ama ne yapacağını bilmez haldeydi. Ne yaşıyordu bugün böyle. Yaşadıkları gerçek miydi? Paranormal olayları sadece filmlerde izlemeyi, kitaplarda okumayı severdi birebir yaşamayı değil.
Semih, sevgilisini soğuk bir duşa yöneltti. Nida yalnız kalmaktan korktuğu için Semih'i göndermedi yanından. Aklı başından uçup gitmişti sanki. Sakinleşmişti suyun altında ama hala korkuyordu. Soğuk sudan değil ürpertiden titriyordu vücudu. Karanlık gücün ne zaman nasıl ortaya çıkacağını bilmediğinden sürekli tedirgindi. Gördüğü kişinin Semih olduğuna inanmak istiyordu.
Şüpheci bakışlara maruz kalan Semih, Nida'yı daha fazla ürkütmemek için ani hareketlerde bulunmuyordu. Islak saçlarını havludan çıkartmış öylece duruyordu Nida. "Şimdi ne yapacağız? Birinin adını deftere yazmamı istiyor. Yazınca ne olacak peki?"
"Bilmiyorum. Ama yazmazsan da o gördüğün her neyse peşini bırakmayacak. Ondan kurtulmak için yazman gerek." Semih'in sözleri Nida'ya başka bir fikir vermiş, aydınlatmıştı.
"Gizemli yolcunun yok olduğunu yazarsam birinin adını yazmama gerek kalmaz. Böylece kurtulurum. Nerde o lanet defter?" Bir an önce iblisten ve gizemli yolcudan kurtulmak için defteri aramaya koyuldu. Çantasının içine atmıştı. Çantasını karıştırırken Semih'te yanına geldi. "Bunun işe yarayacağından emin misin?"
"Hiçbir şeyden emin değilim ama o iblise pabuç bırakmam." Defteri alıp oturma odasındaki orta sehpayı kendine çekip yazmaya başlayacaktı ki Semih bileğini sertçe tuttu. Ona bakmaktan korksa da iblis olduğunu biliyordu. Yavaşça sevgilisine baktı ve beyaz gözlerini gördü.
"Sadece sana söyleneni yap. Mihrez'i kandırmaya çalışma." Deyip bileğini bıraktı. Az önce iblisin kendisi aracılığıyla sevgilisiyle konuştuğunu bilmeyen Semih sevgilisine anlamsızca bakıyordu. " Ne oldu, yazmayacak mısın?"
Nida davranışlarına ve sözlerine dikkat etmesi gerektiğini anlamıştı. Mihrez her kimse ya da neyse ona musallat olacaktı. "Vazgeçtim, yazmayacağım." Her yerde gözü kulağı olduğunu düşündüğünden sevgilisine bile ne yapacağını söylemeyecekti. Kendi başına kurtulacaktı Mihrez'den.
Semih uyuyana kadar sessiz kalmıştı. Konuşup Mihrez'i kızdırmak istememişti. Semih'te sevgilisinin çok fazla üstüne gitmemişti korktuğu için. Yanına gidip sarılmak istese de Nida ondan kaçmıştı. Bu sıradaNİda, Semih trans halindeyken söylediği ismi araştırmaya koyuldu. Şeytanın çocukların biri olduğunu, kırmızı gözlere sahip olduğunu ve insan bedenine bürünebildiğini okudu. Kime musallat olursa burnundan kan aktığını da öğrendi. Bu yüzden burnu kanıyordu demek.
Semih'le aynı yatağa girmek bile istemiyordu yaşadıklarından sonra Semih'te ona hak vermişti ve salonda yatmaya gitmişti. Semih'in salonda olduğundan emin olunca defterini çıkartıp gizemli yolcudan kurtulmak için kalemiyle bir savaş vermeye başladı.
İstenmeyen, var olmaması gereken gizemli yolcu bir kamyonun altında kalarak can verir. Mihrez bir daha ortaya çıkmaz ve havaalanında çalışan Semih yaşadığı tüm sıradışı olayları unutur.
Nida elleri titreyerek yazısını yazdıktan sonra defteri hemen kapatıp çekmecesine fırlattı. Bu gece o iblis yüzünden uyuyabileceğini sanmıyordu. Yatağa girmeye bile korktuğundan yatak odasının camını açıp camın önüne koyduğu sandalyeye oturdu. Uykular haramdı.