Lee Minho dan
Jisung aptal gibi onu sevdiğimi düşünüyor ama bilmiyor ki ben onu sevmiyorum tam bir aptal onu aldatıyorum onu kullanmak çok güzel herşeye kanıyor onu çok kez aldattım ama hiçbir şeyden haberi yok cidden bir aptal neyse şuan Jisungun evine gidiyorum ondan ayrılıp herşeyi söyleyeceğim artık ona ihtiyacım yok sadece onu kullanmak için onunla oldum Jisungun evine varınca zile bastım kapı açıldığında Jisungla göz göze geldim
M:Naber Jisung iyi misin?
J:İyiyim sen nasılsın?
M:Bende iyiyim seninle birşey konuşmam lazım
J:Tamam içeriye gel konuşalım
Ben içeriye girdim oturma odasına gidip koltuğa oturdum Jisung kapıyı kapatıp arkamdan geldi karşımdaki koltuğa oturdu
J:Ne konuşacağız?
M:Hiç uzatmadan konuya girmek istiyorum Jisung ben ayrılmak istiyorum seni hiç sevmedim Han Jisung
**Bunların hepsi Jisungun kalbine hançer gibi saplanmıştı**
J:Hiç mi sevmedin?
M:Hiç sevmedim Jisung
**Jisung güçlü kalmaya çalışıyordu kendini sakinleştirmeye çalışıyordu**
J:Peki ayrılalım Minho ve bir daha karşıma çıkma şimdi git evimden
M:Tamam
Ben arkama bakmadan evden çıkıp gittim gerçekten bir aptal artık hayatımda Han Jisung adında birisi yok bağlarımız koptu Han Jisung
Han Jisung dan
Beni gerçekten sevmemiş ben ona herşeyimi vermiştim gerçekten bunun karşılığı bu mu? Neden hep yanlış kişileri seviyorum artık kimseyi sevmeyeceğim sadece o üç kişiyi seveceğim Felix, Seungmin ve Jeongin onlar benim herşeyim umarım Minho bir daha karşıma çıkmaz ben bunları düşünürken ağlıyordum bunlar hep benim başıma geliyor neden hep herkesin kurbanı ben oluyorum? artık yaşamak istemiyorum yaşamak için sebebim kalmadı kapım çalınca ben gözlerimi silip gidip kapıyı açtım karşımda Felix, Seungmin ve Jeongin duruyordu
F:Jisung iyi misin? Neden ağladın?
I.n:Evet iyi misin?
J:İyiyim sadece Minhoyla ayrıldım
S:Neden ayrıldınız?
J:Beni sadece kullanmış hepsi bu
F:Bir aptal için ağlama o seni kaybetti
I.n:Jisung ağlama lütfen
J:Tamam ağlamıyorum
**ZAMAN ATLAMASI**
**Yazardan**
Jisung baya bir değişmişti herkese kolayca güvenemiyordu kimseyle konuşmuyordu içine kapanık birisi olmuştu kendine iyi bakmıyordu hep evde kalıyordu dışarıya çıkmıyordu sadece evde birşey bitince markete gitmek için çıkıyordu onun dışında çıkmıyordu Minhoyu tamamen hayatından çıkarmıştı onunla olan bütün fotoğrafları yakmıştı ona verdiği bütün hediyeleri kırıp çöpe atmıştı ama kalbi hala Minho dan vazgeçemiyordu her zaman onu düşünüyordu Minho ise Jisungu nerdeyse tamamen unutmuştu ama Jisung hayatından çıktığından beri sanki bir boşluk hissediyormuş gibi oluyordu sanki Jisungu özlemişti ama onsuz da yapabiliyordu
2. BÖLÜMÜ YAZICAM AMA OKUNUP SEVİLİRSE ATICAM
