"𝕾𝖊𝖓 ö𝖞𝖑𝖊𝕾𝖆𝖓𝖆 𝖇𝖊𝖓𝖟𝖊𝖞𝖊𝖓 𝖍𝖊𝖗 ş𝖊𝖞 𝖌𝖎𝖇𝖎
𝕰𝖗𝖎𝖗𝖐𝖊𝖓 𝖆𝖛𝖚ç𝖑𝖆𝖗ı𝖓𝖉𝖆 𝖇𝖊𝖓
𝖀𝖓𝖚𝖙𝖚𝖞𝖔𝖗𝖚𝖒𝕳𝖔şç𝖆 𝖐𝖆𝖑𝕺𝖑𝖆𝖈𝖆𝖐𝖑𝖆𝖗 𝖘𝖊𝖓𝖘𝖎𝖟 𝖔𝖑𝖘𝖚𝖓
𝕯𝖆𝖍𝖆 𝖉𝖚𝖗𝖒𝖆𝖒 𝖇𝖔ş𝖑𝖚𝖐𝖑𝖆𝖗ı𝖓𝖉𝖆 𝖇𝖊𝖓
𝖀𝖓𝖚𝖙𝖚𝖞𝖔𝖗𝖚𝖒"
《Bölümü lütfen Emre Aydın/Hoşcakal şarkısı ile okuyun)
Masasında duran silaha göz ucuyla bakmıştı..
Kafasında dönen düşünceleri hemen susturdu ve silahını tekrardan kasasına koydu.. kendi beylik silahı ile kendine birşey yapacak hali yoktu ya..
Gözlerini saate çevirdi.. yeni günün ilk saatlerindeydi.. arkadaki sesi dinlemeye devam etti.. Gece ilk kez tükenmişti.. 25 yaşındaki genç kadın hayatında yediği en büyük darbeyi yemişti o gün..
Canından çok sevdiği adamı başka bir kadının koynunda yakalamıştı,hemde kendi gözleriyle.. onları o halde görünce öyle tiksinmişti ki....
Ah etmeyi sevmezdi,ama o öyle bir ah etmişti ki sevdiği adama,onun o ahından kurtulamamasını çok istiyordu.. o an karar vermişti,çekip gidecekti şuan görev yaptığı şehirden..
Gözyaşları ile eşyalarını toplamaya başladı..