(Bir doktora sordum "Aşk nedir?"
"Bu hastalıkla karşılaşmadım")
(Ervanın günlüğü) Günlük(34-cü gün)
İnsan bazen ölmek ister değil mi? Evet,her kesin ölmek istediği zaman vardır. Ama zaten bazıları ölüyo.BEN HER GÜN ÖLÜYORUM.
Benim adım Erva. İsmimin anlamı güzellik ama hayatım hiç de öyle değil.Hep çalıştım kendimi mutlu etmeye ama yapamadım işte.Kendimi insanlara hep mutlu,hep gururlu gösterdim ama değilim işte.İçimde ayrı bir Erva var sanki. Mutsuz,üzgün ve hep mükemmelliyyetçi.Size ailemden bahsedeyim.Zaten mükemmelliyyetçi olmamın sebebi de ailem. Hep en önde, hep en iyi olmamı istediler.Başta beni sevdikleri için böyle söylediklerini düşündüm. Ama iş beni he gün üzücek duruma geldimte anladım her şeyi. Babamın bana 12 yaşımda sınavdan 78 aldım diye atdığı tokat aklımdan çıkmıyor.Her defa onu gördüğümde o tokatı ona geri vermek istiyorum ama yapamıyorum. Aslında yaptığı o kadar çok şey var ki onları babama söylesem zaten o tokatı ona vurmuş olurum. Annemse beni 3 yaşımda terk etdi. Niyemi? Para için. Babam çok büyük bir şirketin CEO-su. Bari maddi taraftan iyiyiz. Babam onu başarabilmiş. Annemin bizi bırakıp gitmesinin sebebi de babamın eskiden fakir olmasıydı sonra babamın CEO olduğunu öyrendiğinde geri döndü. Babam da yanlız kalmamak için annemi kabul etdi.Böylece hayatım daha da karardı.Annem hiç bir zaman benim tarafımda olmadı. Hep babamı korudu. Ailem o kadar baskıcı ki artık sınavdan 90 almaktan bile korkuyorum. En iyi okullarda okudum ama, zayıf notlar için babamdan tokat yedim. En iyi restorantlarda yemek yedim ama, o masada oturan babam ve annem telefona baktıkları gibi bana bakmadılar.En iyi kıyafetleri giyindim ama, onları babamın parasıyla aldığım için kendimden nefret etdim.
