ben bir adam sevdim . sesinde taşıyordu yorgunluğu . kimseler görmüyor , kimseler sormuyor, kimseler bilmiyor , omuzlarına çökmüş o yorgunluk sadece ben görüyor ben hissediyordum insan sevdiğini anlamazmı ? bak bu kalp içi kararmış , taş tutmuş kalp . bak burası hiç birlikte yürümediğimiz bir sokak, burası hiç birlikte içinden geçmediğimiz bir cadde , bu otobüs içine hiç bilmediğimiz bir otobüs, bu şehir bizim seninle hiç birlikte adım atmadığımız bir şehir. tarifsiz bir yalnızlıklar içinde yaşayıp gidiyoruz , özellikle en derin ve en önemli konularda hepsinden çok büyüyor yalnızlığımız...
ağlamak için gözden yaş mı akmalı? gülerken de ağlanmazmı?
sevmek için güzelcemi bakmalı?
çirkin bir tende , güzel bir ruh olmazmı?
hasret özlenenden uzak kalmakmı?
özlenen yanındayken hicran duyulmazmı?
ah be ,kızım bile bile mi lades kendinle ? bazen duygularına hakim olamazsın. onu unutmaya çalışırsın , çabalarsın, unuttuğuna kendini inandırırsınn. sonra aklına tekrar gelir çabaladıkça batarsın aşkmı bu ? hayır! ...