Deniz kıyısında, arabanın içinde çocukların neşesi yankılanıyor. Balım Ada, sakin ve dikkatli; Can, enerjisiyle etrafı alt üst ediyor; Elzem ise hem yaramaz hem sevgi dolu. Onlarla birlikteyim; her an bir kaos, ama aynı zamanda hayatın kendisi .Bu her zaman gördüğüm birkaç rüyanın sadece biri.
Ben... Annemin sevgisini almaya çalışan, ama içten içe bu sevgiyi paylaşmak zorunda kaldığı kardeşlerine karşı kıskançlık ve koruma duygusuyla dolu biriydim. Onların yaptığı küçük kötülükler, belki de içimdeki kırgınlığın yansıması.
Kardeşlerim bana karşı soğuk ve zaman zaman zorlayıcı davranıyorlar. Ama ben onları seviyorum. Onları korumak, onlara rehberlik etmek istiyorum, hatta bazen onları sertçe uyarmak zorunda kalıyorum. Çünkü biliyorum, dış dünya kolay değil. Ve ben onların güçlü ablasıyım.
Arkadaşım, benim sırtımı dayadığım tek kişi. Onun yanında kendimi daha az kırılgan hissediyorum tek arkadaşım o . Sevdiğim adam ise karmaşık bir bilmece; onun gözlerinde kendimi kaybediyor, bazen de kendimden korkuyorum. Bu ilişkide, ben kendim olmak için mücadele ediyorum. o ise istekleriyle ...
Babam güçlü ve sertti. Onun sesi ve bakışı bile bana güç verirdi. O, içimde büyüyen öfke ve sevgiyi dengeleyen kişiydi. Ona hayrandım çünkü benim biricik kahramanımdı . Babannem ve Halam ise evden kaçıp sığındığım limandı; onların şefkatleri ve sevgisi bana annemin yapamadığını verdi.
Ama hepsi bir arada, kendi içinde bir fırtına.
Büyümek, güçlü olmak zorunda kalmak; sevgi ve kırgınlık arasında kalmak.
Benim hikayem, bu fırtınada ayakta kalma savaşı.