Bir çocuğa hayatta filizlenmek için en gerekli olan şeydi bir baba figürü. Ancak çoğu çocuk 7 yaşından sonra o baba figürüne bir türlü ulaşamaz. Bir çocuğa nefes veren annesi, hayat veren babası iken bazı çocukların anne babası onlara sadece yara olur. Bazen çocuklar arkalarında duvar yokken de filizlenebileceğini düşünür ama yanılıyorlar. Aile sevgisi olmadan büyüyen çocuk her zaman eksik hisseder.
Ben Aslı, 13 yaşındayım. Ailemle aram hiçbir zaman iyi olmamıştır. Çünkü ailem boyumu geçecek başarılarıma rağmen hep tırnağı doldurmayacak başarısızlıklarıma odaklandılar. Beni karanlık odalarda yalnız bıraktılar ve ben hem karanlıktan hem de yalnızlıktan deli gibi korkuyordum...
Saat gecenin 2'siydi ve sınav sonucum yüzünden bağırışlarla uykumdan uyandırılmıştım...
Baba(m)ın bağırışıları kulaklarımı doldurduğunda bunun bir rüya olmasını dileyerek gözlerimi açmıştım ama maalesef diğerleri gibi gerçekti. Ortalamam 91 olmasına rağmen baba(m?) benim düşük biyoloji notuma takılmış gecenin köründe ona hesap vermem için bağırıyordu. Baba(m)ın bağırışlarını sessizce dinledikten sonra üstüme montumu alıp dolmuş gözlerimle koşarak evden çıktım. Daha dışarıya ilk adımımı atmıştım ki deli gibi ağlamaya başladım. Bu aralar her şey üst üste gelmişti ve ben aşırı dolmuştum. Bir kaç adım attığımda pili bitmiş bir oyuncak gibi dizlerimin üzerine düştüm. Yürümeye dahi gücüm kalmamıştı. Sokağın ortasında oturmuş deli gibi ağlarken üstümde olduğunu hissettiğim gözleri gram umursamamıştım. Tüm sokağı ağlama hıçkırıklarım doldurduğunda bardaktan boşalırcasına yağmur yağmaya başladı. Gökyüzü bana mı ağlıyordu yoksa baba(m)a mı tükürüyordu bilmiyorum.
Komşularımızın hepsi umursuzca izlemeye devam ederken yan binamızın bodrum katında oturan Semra abla elinde battaniyeyle dışarı çıktı. Oğlu Mert beni kucağına alıp binaya sokarken Semra abla da tir tir titreyen vücuduma elindeki battaniyeleri sardı. Mert beni eve sokup yatağına yatırınca hayatımda ilk defa önemsendiğimi hissettim. Hem de sevdiğim çocuk önemsiyordu beni.
Baba(m) beni sevmeyi çok erken bıraktığı için çok küçük yaşta aşkı buldum. Doğduğumdan beri tanıdığım benden 2 yaş büyük olan komşu çocuğuna aşık olmam sadece 6 senemi almıştı yani 8-9 yıldır aşığım ben bu çocuğa. Babam küçüklüğümden beri her mutlu anımı batırdı..
Bu sefer de geç kalmamıştı. Beni eve sokmalarından 5 dakika kadar sonra kapıları sert bir şekilde çalmaya başladı. Titremem daha cok artmıştı. Baba(m)ın bağırışları bir evi daha doldurmuştu. Normalde fazlasıyla sinirli olan baba(m)ı ilk defa bu kadar sinirli görüyordum. Hızlıca üstüme yürüyüp yüzüme doğru bir yumruk salladığında gözlerimi kapattım ama yumruk yüzüme çarpmamıştı...
