Bölüm 2

“Kampüste İlk Gün ve Kalp Krizi” Sabah daha güneş bile tam doğmamıştı ama Şükran çoktan ayaktaydı.Yeni okul, yeni dönem… ve tabii ki yeni stalk hedefleri.Saçını düzleştirip rujunu sürdü, aynaya baktı ve kendi kendine mırıldandı:“Bugün çok ciddiyim. Artık Barış Alper fanı değil, üniversiteli bir kadınım. Olgun, Bu ve tabii ki hâlâ çok güzelim. ”Sude yatağında hâlâ mışıl mışıl uyuyordu.Şükran aniden battaniyeyi çekip bağırdı: — Kaaaalk! Geç kalıyoruz!Sude yarı uykulu, gözlerini ovuşturdu:— Daha saat sekiz buçuk yaa…— Evet ama saçım düz, kahve yapmam lazım ve Barış Alper bugün canlı yayın açabilir. — Tabii ya, ders değil yayın önemli. Otobüste giderken Şükran camdan dışarı bakıyor ama aklı başka yerdeydi.Telefon ekranında Barış’ın yeni postu:> “Sabah koşusu tamam 💪☀️” Kalbinden “Keşke ben de seninle koşsaydım…” diye geçirdi. Sude yan koltuktan bakınca hemen telefonu kapattı. — Yine mi Barış Alper?! — Hayır yaa… şey, imam hatip mezunları grubundan bildirim geldi… Okulun kapısından içeri girdiklerinde Şükran nefesini tuttu.Kalabalık, yeni yüzler, kahkahalar, kahve kokusu…Her şey yepyeniydi ama o hâlâ eski Şükran’dı: fazla heyecanlı, fazla duygusal ve biraz da fazla gösterişli. Derse girerken birden çantasını düşürdü.Defter, kalem, telefon, Barış Alper çıkartmalı ajandası, her şey yere saçıldı. Bir çift spor ayakkabı yaklaştı.Eğilip defteri aldı.— Sanırım bu senin, dedi bir ses. Şükran başını kaldırdı.Kahverengi saçlar, karizmatik bir gülümseme, o tanıdık bakış…Bir saniyeliğine nefesi kesildi. “Yok artık... Barış Alper mi bu?!” Sude hemen fısıldadı: — Kız saçmalama, o çocuk muhtemelen Muhasebe 1’den.Ama Şükran dinlemiyordu.Elini uzatırken sesinin titrediğini fark etti:— Teşekkür ederim… şey… Barış?Çocuk gülümseyip kaşlarını kaldırdı: — Emir. Ben Emir. Şükran’ın yüzü kıpkırmızı oldu.Sude arkadan sessizce “Yandık” dedi. Ders boyunca Şükran ön sırada oturdu ama aklı tamamen arkasındaydı. “Emir… adı bile havalı. Belki de Barış Alper’in uzaktan akrabasıdır,” diye düşündü. Sude kıkırdadı: — Şükran, not alacağına çocuğun saç çizgisini analiz ediyorsun şu an. — Estetik bakış açısı canım, sanat bu!Ders bitince Emir yanlarına geldi. — Siz imam hatipten mi geldiniz? Yeni öğrencisiniz galiba?Şükran hemen gülümsedi: — Evet! Hem yeni öğrenciyim hem de… şey… biraz ünlüyüm. — Ünlü mü? — Yani… Barış Alper fan sayfasının adminiyim de küçük bir şey ,Emir bir an sustu, sonra kahkaha attı. — Vay be… tanıdığım ilk profesyonel fan sayfası yöneticisisin o zaman. Şükran da güldü ama içinden “Tamam işte, kader plan yapıyor, bu bir işaret” diye geçirdi.Sude koluna dokundu: — Kız… farkında mısın, şu anda Barış Alper değil, gerçek bir çocuk seninle konuşuyor.Şükran gülümsedi.— Olsun, belki bu sefer kalbim ofsayta düşmez